Rustig aan

Deze week hebben wij het rustig aan gedaan. Zijn nog bezig met alle toestanden van vorige week (zie blog hierover) te verwerken. Wij wonen gelukkig in een groene oase, worden niet de hele tijd met de branden geconfronteerd, zoals zoveel andere bewoners hier in de wijde omgeving. Elke keer als wij ons dorp verlaten, rijden wij door een verwoeste wereld.

Het is ook deze week te warm voor de maand oktober. Elke dag tussen de 26° en 30°. Voor de paar toeristen, die hier misschien nog rondlopen natuurlijk wel fijn, maar voor de natuur is het veel te warm en te droog. Er wordt - vanzelfsprekend - weer heel veel gewaarschuwd voor bosbrandgevaar, maar voorlopig is het wat dat betreft rustig. Ik hoorde dat er al 60 mensen waren opgepakt, die verdacht worden van brandstichting. Dus misschien is het daarom zo rustig. Ook staat er een boete op van € 60.000 voor het maken van een open vuur.

Peter geniet van de zon

Afgelopen maandag zijn wij naar Coimbra geweest. Wij hadden een lunch afspraak met vrienden, die vorige week eigenlijk een paar dagen bij ons zouden logeren. Maar door de branden, hadden wij hen afgebeld. Om elkaar toch nog te spreken hadden wij in een restaurantje in Coimbra afgesproken. Heerlijk om even weer gewoon te genieten van de omgeving. Wij zaten op het terras van een restaurantje vlak aan de rivier Mondego, het was prachtig nazomerweer en wij hebben heerlijk gegeten en gezellig bijgepraat.

Deze week hebben wij ook de boot opgehaald, die wij een paar weken geleden hebben gekocht. Hier in Portugal moet een boot met buitenboordmotor geregistreerd worden. Hiervoor moesten wij naar de Capitania in Figueira da Foz. Dus gewapend met koopcontract, voorzien van een door de notaris gewaarmerkte handtekening van de verkoper, wij er heen. De dame achter de balie schudde haar hoofd. Nee dit contract kon zij niet accepteren! Waarom niet, vroegen wij. Wel er stond een klein streepje voor de handtekening van de verkoper en dat mocht niet! Geen doorhalingen in een contract! Ik kon praten als Brugman, maar de dame bleef nee schudden. Dus wij konden zonder overschrijving weer huiswaarts keren. Natuurlijk hebben wij nog wel even heerlijk op een terrasje aan zee gezeten.

Gelukkig heeft de verkoper nogmaals met de Capitania gebeld en nu kunnen wij het contract, mits getekend door beide partijen in aanwezigheid van een notaris, via de post opsturen om zo de overschrijving te regelen. En dat allemaal voor een simpele opblaasboot!

De roedel bij onze ochtendwandeling heeft zich weer met 1 hond(je) uitgebreid (zie ook blog van 8 okt). "Poes" heeft besloten dat hij 's morgens ook mee wil. Wij dachten dat hij daarvoor te klein was, maar Lydy en Liesbeth, die hier pas waren en zelf ook zo'n soort hondje hebben gehad, zeiden dat hij dat makkelijk kon. En dat klopt. Hij loopt net zo dapper mee.

inmiddels dus 5 honden, die een beloning willen

Poes is een heel apart hondje. 's Morgens komt hij echt aanmarcheren met zijn staart fier in de lucht. Wij verdenken hem ervan dat hij wel een heel vertekend wereldbeeld heeft. Hij gedraagt zich alsof hij de grote heerser is. Maar ja, elke keer weer wordt hij daarin teleurgesteld, want Acha en Pinto gebruiken hem als speeltje. Rollen hem op zijn rug, lopen over hem heen, maar Poes blijft zichzelf zien als een hele grote hond. Prachtig.

de hele roedel op stap

Aangezien de speelweide van de honden ingezaaid is, kunnen zij daar niet meer in. Dirk heeft nu een stuk achter ons huis afgerasterd, zodat zij daar nu kunnen rondrennen. De honden vinden het heerlijk. Zij hebben een prachtig uitzicht, kunnen lekker in de schaduw van de bomen liggen en de heuvel een stuk afrennen.

Bella en Acha in hun nieuwe speelweide