Dit blog had ik al klaar voor wij zondagavond naar het concert in Viseu gingen. De planning was om deze zondagavond bij thuiskomst te publiceren. Zoals jullie inmiddels allemaal al zullen weten, is het een beetje anders gelopen. In mijn blog van a.s. zondag vertel ik wel hoe het ons deze week is vergaan.
Afgelopen donderdag zijn wij dus naar Cascais gegaan voor de ontmoeting van de Nederlandse gemeenschap met de Koning en de Koningin. Vooraf hadden wij allerlei instructies gekregen zoals kledingvoorschrift "tenue de ville", geen buiging maken, geen foto's maken en aanspreken met Majesteit.
Wij moesten al een uur van te voren aanwezig zijn en op weg van de parkeergarage naar de Citadel, waar de ontvangst zou plaatsvinden hoefden wij alleen maar de donkere pakken en nette jurken te volgen. Allemaal keurig geklede Nederlanders. Binnen kregen wij nogmaals wat aanwijzingen en werden wij goed voorzien van hapjes en drankjes.
Op een gegeven moment moesten wij in de rij gaan staan met de kaart met onze namen in de hand. Daarna liepen wij langzaam via een andere ruimte naar een grote deur. Hier moesten wij wachten en de kaart aan de ceremoniemeester geven. Deze riep met luide stem onze namen af en toen mochten wij de volgende ruimte binnenlopen waar de Koning en de Koningin klaar stonden om ons een hand te geven. Er werd gelijk een foto van dat moment genomen en daarna konden wij weer plaatsmaken voor de volgende mensen.


Daarna waren er nog gesprekken met speciaal daarvoor uitgenodigde mensen en werd de middag afgesloten door een toespraakje van de ambassadeur en een dankwoord van de Koning. Ook dit deel van de middag werd ruim vergezeld door hapjes en drankjes. Peter en ik vonden het op een gegeven moment wel mooi geweest en wilden naar huis. Maar dat kon dus niet. De buitendeur was dicht en werd bewaakt door een militair. Wij moesten netjes wachten tot na het Wilhelmus en konden vervolgens achter de pers aansluiten en weggaan.
Het was bijzonder om mee te maken.
In de parkeergarage heeft Peter nog een striptease gehouden: Zijn colbertje had hij direct buiten al uitgetrokken, maar in de parkeergarage wist hij niet hoe snel hij zijn pantalon en overhemd moest uittrekken en een t-shirt en gewone broek aandoen. Natuurlijk moesten ook zijn mooie zwarte schoenen plaatsmaken voor zijn geliefde sandalen.
 |
| stiekem met de smartphone gemaakt, zoals ook zoveel anderen deden |
Goed wat hebben wij verder deze week nog gedaan?
Op woensdag ben ik 's morgens met Lydy&Liesbeth en nog een kennis naar de kapper bij ons in het dorp geweest. Omdat Peter later zou komen om met z'n allen te gaan lunchen, was ik te voet naar Christina (de kapster) gegaan. In het dorp zijn zij het niet gewend, dat ik daar loop. Dus prompt waren er een paar dorpsgenotes, die wel wilden weten wat er aan de hand was. Heerlijk zo'n dorp.
Afgelopen vrijdagmorgen zijn wij met Lydy&Liesbeth, 2 campinggasten en Martien, die inmiddels weer in het land is om hier te overwinteren, naar een zigeunermarkt in het bos geweest. Het is op een hele leuke plek, aan de rand van een bos. Wij hebben daar wat rondgelopen en ik heb er een cataplan gekocht. Dit is een Portugese koperen pan voor speciale gerechten. Ook hebben wij er natuurlijk kip gegeten en gezellig gekletst.
 |
| kip eten |
Vrijdagmiddag zijn wij met Acha naar de dierenarts geweest voor haar jaarlijkse onderzoek en vaccinaties. Dit is ook de enige keer per jaar, dat Acha met haar staart tussen haar poten loopt.
Het begon al in de wachtruimte. De assistente wilde Acha aaien, maar Acha vond het allemaal zo eng daar, dat zij helemaal wegdook tussen Peter zijn benen en probeerde onder de stoel te kruipen! Terwijl de assistente echt heel aardig is!
In de behandelkamer werd het alleen maar erger. Acha deed alle moeite om achter Peter te kruipen, zelfs terwijl Peter strak tegen de muur stond! Uiteindelijk zat Peter op de grond met Acha stijf tegen hem aan gekropen en de dierenarts zat daar geknield naast om Acha te onderzoeken en haar een spuitje te geven. Zolang zij maar bijna op Peters schoot zat, vond Acha alles goed. Ach ja, wij hebben een geweldige dierenarts, die daar niet moeilijk over doet.
Ditzelfde festijn krijgen wij trouwens straks ook weer als Bella naar de dierenarts moet. Wij hebben echt plattelandshonden, die niets moeten hebben van alles wat vreemd is. Onze fout natuurlijk, wij hadden ze beter moeten socialiseren.
Zaterdagmorgen zijn wij eindelijk weer eens helemaal naar beneden gewandeld naar de Mondego. De honden vonden het heerlijk om in het water te spelen, maar zwemmen doen ze geen van allen. Pinto, onze daghond, moest helemaal niets van het water hebben. Hij heeft zelfs zijn pootjes niet nat gemaakt.
 |
| de honden spelen in het water |
 |
| samen met Bella genieten van het mooie weer |
Het is schokkend om te zien hoe laag het water staat in de rivier. Wij konden zo over de bodem van de rivier naar de overkant lopen. Dat hebben wij nog nooit meegemaakt. Ik hoorde van António, mijn leraar Portugees, dat het sinds 86 jaar niet zo droog is geweest in Portugal!
 |
| de rivier staat bijna droog |
 |
| zelfde plek, maar dan tijdens de regentijd |
Begin van de week zijn wij nog naar het stuwmeer in de Mondego geweest. Ook daar stond het water erg laag. Toevallig zagen wij nog 2 blusvliegtuigen water innemen. De foto is een beetje vaag, dat is de rook, die hier hing. De zuivere lucht in Portugal is momenteel ver te zoeken!
 |
| blusvliegtuig stijgt net op |
 |
| stuwmeer |
Bij Tábua is men de fundering van de brug over de Mondego aan het repareren. Het werk is een stuk makkelijker nu het waterniveau zo laag is.
 |
| brug over de Mondego |
Door de lage waterstand is de oude brug, die naast de gewone brug ligt, zichtbaar geworden. Wij hadden deze oude brug, zolang als wij hier wonen, nog nooit gezien.
 |
| het water komt normaal gesproken tot waar onze auto staat! |
 |
| de oude brug |
Vanavond gaan wij naar een concert in Viseu met een stel vrienden. Natuurlijk eerst eten, dat hoort er zo bij, en daarna gaan wij naar de uitvoering van "Requim Alemão" van Brahms.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten