23 januari 2022

vanmorgen tijdens de wandeling. De mimosa komt in bloei

Het was een beetje raar weer deze week. Het was koud èn warm, afhankelijk van waar je je bevond. Er stond een harde koude noord-oosten wind, maar de zon scheen heerlijk. Dus op ons "winterterras" konden wij heerlijk buiten in de zon koffie drinken, maar kwam je de hoek van het huis om, dan had je een jas, muts enz nodig! Bijna elke nacht was er nachtvorst.

Peter en ik zijn deze week verder gaan klussen aan de schuur. Wij moesten nog 20 extra planken ophalen bij de houtzagerij en hebben van een deel daarvan de achterwand van de werkplaats gemaakt. 

en die planken moesten natuurlijk allemaal geschaafd worden

de wind was zo koud, dat ik de muts van mijn jack op moest doen

Peter plaatst de planken voor de achterwand

We waren bijna door ons haardhout heen, dus is er deze week 5m3 gebracht. We hebben het eerst maar even buiten op een hoop laten gooien, want de houtschuur was nog niet klaar.

ons haardhout

voor Acha was die berg hout een snoepwinkel: zij verzamelde steeds meer bongels hout om mee te spelen

De houtschuur hebben wij deze week ook nog opgeknapt. De planken in de buitenwanden stonden veel te ver uit elkaar, waardoor het hout nat kan regenen. Dus alle planken losgeschroefd en dichter bij elkaar weer vastgeschroefd. Wat nieuwe planken ertussen, die natuurlijk ook eerst geschaafd en gebeitst moesten worden. Zo bleven wij lekker bezig.

sommige planken moesten nog op maat gezaagd worden

de planken in de houtschuur worden dichter bij elkaar geplaatst

Maar nu ligt het haardhout in de verbeterde houtschuur, heeft de werkplaats een mooie achterwand en is alles een beetje opgeruimd rondom de schuur. Het enige dat wij nog moeten doen is een vloer leggen in de opslagruimte tussen de werkplaats en de houtschuur. Wij zijn tevreden over het resultaat van ons harde werken deze week.

in totaal 38 kruiwagens met haardhout

Peter legt de eerste rij

niet goed te zien, maar al het hout ligt in de schuur

Vrijdagavond zijn wij naar een musical geweest in Carregal do Sal. Was eigenlijk gepland op half december, maar ivm corona uitgesteld. Om de schouwburg binnen te komen was al een hele belevenis: Aan de deur stond iemand om de QR code te checken, daarna werd er op toegezien dat je je handen ontsmette en vervolgens werd je temperatuur gecontroleerd. Helemaal op t laatst wilden ze toch ook nog je kaartjes voor de voorstelling zien. Mondkapje was verplicht de hele tijd op en je mocht, ook tijdens de pauze, alleen maar onder begeleiding van een medewerker van je plaats af.

De voorstelling "into the woods" was voor de pauze leuk. Het waren een aantal sprookjes (Roodkapje, Assepoester, Sjaak en de bonenstaak en Rapunzel), die door elkaar gehusseld waren. Na de pauze vonden wij het minder. Scheelde ook, dat ik het voor de pauze redelijk kon verstaan, ook omdat ik de sprookjes kende. Voor Peter was het lastig om de Portugese teksten te volgen. Op een gegeven moment zongen ze "en ze leefden nog lang en gelukkig" dus dachten wij dat het afgelopen was, maar het bleek de pauze te zijn! Na de pauze raakte ook ik het spoor bijster, want er kwam een heel nieuw vervolg aan de sprookjes en kon ik het niet meer volgen.