2 januari 2022

uitzicht achter ons huis in de avondzon

 Natuurlijk begin ik om iedereen een heel goed, gezond en vredig nieuwjaar te wensen. 

We begonnen de laatste week van 2021 met mijn verjaardag op maandag. Vroeger, toen de kinderen nog thuis waren, ontkwam ik er niet aan om dit te vieren. . . Nu hoeft dat gelukkig niet meer. Peter en ik hebben op deze dag samen een prachtige wandeling gemaakt. Het was een feestje! 

We begonnen bij een strandje aan de rivier de Alva, hier was ook een mooi oud waterrad te bewonderen. 

Peter met de Alva op de achtergrond

Volgens de route moesten wij de stuw oversteken, maar de rivier stond te hoog, dus hebben wij dat maar niet gedaan. 

de stuw stond onder water

We konden een stukje omlopen en na het nemen van wat obstakels op het juiste pad terecht gekomen.

onder hekjes doorkruipen

 In het begin was het wel leuk, maar wat saai. Maar gaandeweg werd het pad smaller en spannender.

je kon goed zien dat het veel geregend had de laatste dagen

Natuurlijk vonden wij halverwege de route, dat wij het beter wisten en zijn van de route afgeweken. . .  Via steile paden, rolstenen enz (geweldig!) kwamen wij uiteindelijk weer op de oude route.

mooi uitzicht over de Alva, gevolgd door 

een steile afdaling

 Maar hier kwam het volgende probleem. Wij moesten de Alva weer oversteken en het water in de Alva stond ook hier zo hoog dat de oversteekplaats onder water stond. Nu is omkeren nooit een optie voor ons, dus nu ook niet. Dus schoenen uit, broekspijpen oprollen en hup het ijskoude water in. Je voelde het water behoorlijk trekken, gelukkig was de ondergrond vrij ruw zodat we voldoende houvast hadden om te blijven staan. Geweldig, zo leuk! 

hier moesten wij doorheen

koud!!!

en daarna de schoenen weer aan

Ook de route terug was heel mooi en leuk om te doen. Was een smal paadje vlak langs de rivier. Het pad was modderig en glad, zodat Peter een keer bijna de Alva ingleed.

moeilijk begaanbaar pad

Na de wandeling hebben wij onszelf beloond met een heerlijke lunch bij het restaurant aan het eind- cq beginpunt.

Om het goed te maken bij de hondjes zijn wij op dinsdag met hen gaan wandelen bij het terrein van de Anta's en Orka's (Portugese hunebedden)  aan de andere kant van de Mondego. Dit is een groot open golvend terrein, waar de honden heerlijk kunnen rennen en snuffelen, terwijl wij ze goed in de gaten kunnen houden. In het voorjaar bloeien hier altijd veel wilde orchideeën. Wij hebben er heerlijk gewandeld.

uitzicht over het dal van de Mondego richting Fiais da Beira

de honden vonden veel plasjes om in te spelen

parasoldennen

een van de vele bewaard gebleven restanten van aanwezigheid van mensen ca. 5500 jaar geleden

De rest van de week hebben wij m.n in de tuin gewerkt. We zijn verder gegaan met snoeien en hakselen van het snoeihout. Vandaag hebben wij een aantal parasoldennen gekapt en gesnoeid. Wij kregen van passerende dorpsbewoners zeer tegenstrijdige adviezen. De eerste zei dat wij de bomen hoger op moesten snoeien en de ander zei juist dat wij veel te hoog snoeiden. Dus gaan wij gewoon door met hoe wij het mooi vinden. Het maakt ons niet uit of ze wel of geen pijnboompitten gaan leveren als ze groter zijn..

slagveld van omgezaagde boompjes

snoeihout versnipperen

Op oudejaarsdag zijn wij naar Kees-Jan en Mirjam geweest  om onze bestelling aan oliebollen en appelflappen op te halen. Was heel gezellig, zijn daar even gebleven om een glas glühwein te drinken en natuurlijk wat oliebollen voor te proeven. Heerlijk. 

Mirjam en haar dochters bakken oliebollen

Er was in Portugal geen vuurwerkverbond, dus om 12.00uur werd er behoorlijk geknald. Het was heerlijk weer en heel helder dus wij konden al het siervuurwerk in de wijde omgeving goed zien. Bella vond het maar niets, die lag onder mijn bureau.

Op Oudejaarsdag was het hier overdag trouwens 21.6°C!

dus wij genoten in de zon van onze oliebollen en appelflappen