zondag 10 maart 2019

verplichte rustige week

de heide bloeit
Deze week hebben wij het verplicht rustig aan gedaan.
Peter mocht/kon natuurlijk niet klussen met een hand in het verband.

mos

Wat hebben wij dan wel gedaan? Natuurlijk elke dag gewandeld met de hondjes en genoten van de ontluikende natuur en het mooie weer. De foto's spreken voor zich.

vierling wilde narcis, normaal zie je 1 of soms 2 bloempjes aan een steeltje





Wij zijn 2x naar de huisarts/1e hulp geweest voor controle van de wond op de hand van Peter. Op woensdag werd tot Peters teleurstelling er weer een nieuw verband omheen gelegd. Hij had gehoopt dat de hechtingen er al uit hadden gemogen. Maar niet dus.
Dit keer was er wel voldoende verbandgaas op voorraad. De vorige keer werd er nog een rolletje op maat geknipt, want ze hadden niet alle maten op voorraad. . .

Wij moesten op vrijdag weer terugkomen, dan zouden de hechtingen er wèl uit gehaald worden. Behalve als de verpleegkundigen gingen staken. Dat was nog niet duidelijk. Natuurlijk werd er dus op vrijdag gestaakt. Met als gevolg dat wij op zaterdag naar de 1e hulp moesten. Fijn, na ruim 1,5 uur wachten waren wij aan de beurt en werden de hechtingen verwijderd. Peter helemaal blij, dat hij verlost was van het verband, dat hem gruwelijk irriteerde.

de hechtingen vlak voor ze eruit gehaald worden

Peter helemaal blij zonder verband

Daarna zijn wij naar Coimbra gegaan om melamine platen te kopen, om hiervan een linnenkast te maken. Wij maakten ons eerst een beetje zorgen of onze aanhanger het gewicht wel aan kon, maar dat ging goed. Onderweg wilde Peter nog wel een keertje naar de bandenspanning kijken en zijn wij in een klein dorpje bij een benzinestation gestopt. Maar goed ook dat wij dat deden, want een van de banden van de aanhanger was bijna leeg (probleem no 1). Peter geprobeerd deze op te pompen, maar het ventiel bleek ook stuk te zijn, zodat er geen lucht de band in kon (probleem no.2)
Vervolgens probleem no 3: de kruissleutel, die wij bij ons hadden paste wel op de autobanden, maar nèt niet op de moeren van de aanhangerbanden!

de aanhanger wacht op de hulptroepen

Aan de pompbediende gevraagd of hij soms wat gereedschap had. Dat had hij niet, want het was maar een heel klein benzinestationnetje zonder een winkeltje oid.
Toen bedacht ik mij dat de autoverzekering hier in Portugal inkl pechhulp is. Dus de groene kaart erbij gezocht en het "noodnummer" gebeld. Het lukte mij zowaar om in het Portugees uit te leggen wat er aan de hand was, maar toen de telefonist vroeg waar wij ons bevonden, toen heb ik de pompbediende de telefoon gegeven en gevraagd of hij het kon uitleggen. Ik had geen idee hoe het plaatsje heette. Ook de pompbediende lukte het niet om uit te leggen waar wij waren, want hij woonde blijkbaar niet daar in de buurt. Maar gelukkig kwam er net een local tanken en die kreeg mijn telefoon weer van de pompbediende, met het verzoek om uit te leggen waar wij ons bevonden. Het werd duidelijk en met een half uurtje zou er hulp komen!

Gelukkig was er naast de pomp een cafeetje, waar wij onder het genot van een kopje koffie gewacht hebben op de hulptroepen, die zowaar na een half uur verschenen in de vorm van een autoambulance, bestuurd door een hele vriendelijke meneer, die gelukkig een passende kruissleutel bij zich had.
Toen was alles zo gefikst en konden wij naar huis.

Thuis lag er een heerlijke verrassing op ons te wachten. Dirk had asperges gestoken en een ruim maal voor ons klaar gelegd. Wij hebben dus 's avonds gesmuld van verse asperges met gekookte scharreleieren (ook van Dirk), zoete aardappelpuree en roomboterjus. Heerlijk!!

Vandaag hebben wij de melamine platen alvast naar Fiais gebracht en daarna kip gegeten op de markt in Tábua. Daarna nog even naar het jaarlijkse kaasfestival in Tábua geweest. Dit is een soort tentoonstelling, waarop kaasmakers en allerlei andere landbouwgerelateerde bedrijven en mensen hun produkten showen. Het was superdruk, wij hebben echt naar een parkeerplaats moeten zoeken. Even wat rondgelopen, lekkere koekjes gekocht en toen naar de koffie bij Lydy&Liesbeth.

de melkleveranciers voor de kaas


overzicht van een van de expositieruimtes


1 opmerking:

  1. Wat zijn jullie toch ook toppers. En wat heeft Peter een geluk gehad. Voor het zelfde geld was er een stuk in zijn gezicht gekomen met alle gevolgen van dien. Ja een beschermkap zit niet voor niets op een dergelijke machine. Weer wat geleerd. Groetjes en tot het volgende blog.

    BeantwoordenVerwijderen