verder klussen, ongelukje en speciale carnavalsoptocht

Vandaag zijn wij naar een speciale carnavalsoptocht geweest. Daardoor liepen wij de jaarlijkse optocht van Vila do Mato wel mis, maar ja dat was niet anders.

Ik had een tijdje geleden ergens gelezen dat er in de Aldeias do Xisto (dit is een vereniging van leisteendorpen hier in de bergen) op een speciale manier carnaval wordt gevierd. De mensen in de optocht dragen maskers, gemaakt van kurk en oude kleding om onherkenbaar te zijn. Ze maken muziek, dragen spotverzen voor en mogen eigenlijk "alles doen", wat normaal gesproken verboden is.

carnaval in de Aldeias do Xisto

Het was voor ons een uurtje rijden, dieper de bergen in, richting het zuiden. In die omgeving waren wij misschien nog maar een of twee keer geweest. Het was een mooie rit over steeds kleiner wordende wegen, veel bloeiende mimosa bossen gezien. Het was een schattig dorpje, dat prachtig aan een riviertje in de bergen lag.

doorkijkje in het dorpje

 Alleen dat was al de moeite waard. De optocht was niet erg groot, maar wel heel leuk om te zien. Het mooie was weer dat er nauwelijks publiek langs de kant stond, dus niets toeristisch, duidelijk een evenement voor de bewoners zelf. Leuk! Er schijnen strenge regels te bestaan om aan deze optocht mee te doen, zoals onherkenbaar zijn, dus ook niet duidelijk man/vrouw, geen fototoestel of telefoon dragen, maskers moeten van kurk zijn. Wij hebben er ook een filmpje over gemaakt: Klik HIER voor filmpje

sommige maskers waren beschilderd

iedereen zag er prachtig uit

man?

vrouw?

Goed wat hebben wij verder nog gedaan deze week?
Begin van de week rustig aan gedaan. Op maandagmiddag heb ik altijd Portugese les en meestal "moet" ik dan die dag mijn huiswerk nog maken. Wat dat betreft ben ik sinds mijn schooltijd nog weinig veranderd.

In de loop van de week weer verder gegaan met het dak van de ruïne. De platen lagen er scheef op, dat kón niet anders omdat de ruïne alles behalve haaks was. Peter wilde daarom de kartelrand met de slijpschijf een stukje inkorten, zodat de rand er netjes uit zou zien.

de kartelrand wordt afgeslepen

een kant is klaar en mooi recht geworden

Bij de ene kant van het dak ging dat prima, maar helaas gebeurde er bij het slijpen aan de andere kant een ongelukje. De schijf brak ineens in stukken en die stukken vlogen tegen de hand en schouder van Peter. . .  Tja. . .  "omdat het zo lastig was" had hij de beschermkap eraf gehaald.

en toen gebeurde er een ongelukje

Goed een stuk van de schijf ging dwars door zijn handschoen en maakte een gat in zijn hand. De overall en verdere kleding hebben gelukkig zijn schouder genoeg beschermd, zodat hij daar alleen een grote blauwe plek en een klein wondje had. Voor de wond aan zijn hand zijn wij naar de 1e hulp in Tábua gereden. Daar hebben zij de wond grondig gereinigd en onderzocht of er nog troepjes in de wond zaten. Daarna 3 hechtingen, een extra tetanusspuit en een antibioticakuur. Al met al dus goed afgelopen.

bij de 1e hulp

netjes verbonden

Dus daarna weer verplichte rustdagen.
Op zaterdag hebben wij gezellig geluncht en bijgekletst met Kees en Karin. Daarna naar het huis gaan kijken. Zij hadden het al een tijdje niet gezien en waren vol bewondering zoals het er al uitziet.

heerlijk buiten lunchen

Je ziet het ook steeds mooier worden. De tegels liggen nu overal en de keukenkastjes staan er ook al. De oplevering is wel uitgesteld, omdat de aannemer leveringsproblemen met de ramen en deuren heeft. Maar goed dat geeft ons de tijd om rustig verder te klussen aan de ruïne. Bovendien zijn wij ook van plan om  de linnenkast en de boekenkasten zelf te maken. Dus wij hebben nog genoeg te doen.

de keukenkastjes staan er al en de tegels liggen

Verder hebben wij natuurlijk elke dag de honden uitgelaten en daarbij genoten van de beginnende lente.

mimosa is nu op zijn mooist

de eerste pruimenbloesem

wilde narcis 

Regelmatig gaan wij ook drinkwater halen bij een tappunt in een naburig dorp. Ons eigen water is nl niet geschikt als drinkwater.

water tappen