sneeuw, voorjaar en alweer een concert

In ons vorige blog vertelde ik dat wij van plan waren om 's maandags naar de sneeuw te gaan, maar naar aanleiding van dit blog waarschuwde Liesbeth mij al dat het helemaal geen mooi weer zou zijn die dag. En zij had gelijk, want het regende. Gelukkig was het ook behoorlijk koel, want anders zou de sneeuw natuurlijk zo weggesmolten zijn.

Op dinsdag was het prachtig weer en wij zagen vlakbij huis al dat de sneeuw nog tot halverwege de hellingen lag! Bovenop de berg was het prachtig. Veel sneeuw, strakblauwe lucht en dus een stralende zon. Alleen het wandelen in de sneeuw viel vies tegen. Er zijn daar geen paden, dus je loopt door de losse sneeuw. Het toplaagje was knisperend bevroren, zodat het bij elke stap eerst leek of je een stevige ondergrond had, maar dan zakte je door dat laagje heen en stond je tot je enkels, knieën en soms zelfs je kruis in de  sneeuw! Dus lopen ging moeizaam en was zeer vermoeiend. Ook de hondjes zakten vaak tot hun buik in de sneeuw. Wij hebben dan wel niet zo lang gewandeld, maar zowel de hondjes als wij hebben genoten!! Klik hier voor filmpje

Peter in de sneeuw

Phil in de sneeuw

Bella en Acha in de sneeuw

hoogste punt van de Serra da Estrela

Wij waren daar boven de wolken

sneeuw en wind maakten mooie sculpturen

Op woensdagmiddag had ik, zoals elke week, Portugese les. Het was ook die dag heerlijk weer, dus had António de tafel en stoelen buiten gezet, op mijn verzoek wel in de schaduw, want ik zit niet zo graag in de felle zon. Ik vertelde hem dat ik naar de sneeuw was geweest en prompt kreeg ik dus als huiswerk voor de volgende keer de opdracht om een verhaaltje daarover te schrijven. Mm. . gelukkig heb ik een goed woordenboek.

Wij wilden op donderdag eigenlijk naar zee. Vonden het wel grappig om in een week zowel naar de sneeuw te gaan als pootje te baden in de zee, maar het weer werd wat minder en voor a.s. week is prachtig weer voorspeld, dus dat tripje toch maar een week uitgesteld.

Elke week weer kan ik zeggen, dat de natuur zo mooi wordt. Juist ook deze week was het prachtig met de ochtendnevel en de regen- (en dauwdruppels) die aan de bloemen en blaadjes hingen. Veel fruitbomen staan in bloei en sommige zijn al uitgebloeid. De kersenboom van Dirk staat bomvol met bloesem, dus hopelijk veel kersen dit jaar.

ochtendnevel in het bos

waterdruppel

het spinnenweb is zwaar van de waterdruppels

waterdruppels op diverse veldbloemen:

de cistusroos staat ook al hier en daar in bloei

De hondjes moesten deze week weer gedruppeld worden tegen teken, zandvliegen en ander gespuis. Dat is elke keer weer een heel festijn: de ene hond (Acha) wordt zo enthousiast als wij maar iets met haar doen, dat zij alle kanten opstuitert en dan is het heel lastig om druppeltjes in haar nek te doen. Zij kan dan echt niet stilzitten. De andere hond (Bella) heeft als pup een trauma opgelopen bij de dierenarts door een hele pijnlijke spuit. Normaal vindt zij het heerlijk als ik haar aanhaal, maar alsof zij het voelt dat ik dan iets anders van plan ben, weet zij niet hoe snel zij zich uit de voeten moet maken als ik haar wil druppelen. Uiteindelijk lukt het wel, soms met lieve woordjes, soms met gemopper.

Vanmorgen kwamen Lydy & Liesbeth op de koffie en zij hadden natuurlijk wat lekkers erbij meegebracht. Tot hun verbazing lag er een spiegeltje onder een hazelnootstruik. Ik had deze gisteren  buiten op tafel laten liggen (samen met een pincet, maar die ligt nu waarschijnlijk wel in het zwembad). Ons lieve zwarte hondje kon de verleiding duidelijk niet weerstaan en heeft het spiegeltje mee genomen naar een van haar verzamelplekken. De boef loopt dus via de rand van het zwembad naar de tafel en gaat er dan bovenop staan om te kijken of er iets van haar gading op ligt.

Vanavond zijn wij, samen met een vriendin, naar het Requiem van Mozart in Coimbra geweest.  Het was een vrij vlak concert. Ze speelden de noten, die zij moesten spelen, maar zonder emotie, zo omschreef Peter het concert. Het viel dus tegen. Wij zijn alle drie zelfs bijna in slaap gevallen. Jammer.

de foyer met zicht op de oude stad. (links spiegel, rechts echt)

koor, orkest en solisten

Na afloop van het concert zijn wij gaan eten bij de Indiër in Venda de Galizes. Het was heel gezellig en bovendien lekker eten. Een perfecte afsluiting dus.