Slecht weer en een goed concert

Deze week was het weer beroerd hier in Portugal.  Het was koud en regende regelmatig. Op zich natuurlijk goed voor de tuin, maar wij moesten toch regelmatig de kachel overdag aansteken. De regen, die bij ons viel, werd sneeuw op de Serra da Estrela.  Er is een behoorlijk pak gevallen en het ligt tot halverwege de helling. Er is zelfs natte sneeuw gevallen in Oliveira, zo'n 10 km hiervandaan.
Morgen zijn wij van plan om weer met de hondjes naar de sneeuw te gaan. Als het goed is, moet er dan nog een dik pak liggen. De rest van de week zal het weer een stuk warmer worden en dan is de sneeuw op de hellingen ook zo weer weg.

sneeuw in de bergen

nog een keer de sneeuw, nu met Vila do Mato op de voorgrond

Die lieve Acha heeft ons deze week aardig bezig gehouden. Op de een of andere manier had zij ontdekt, dat als zij op een muurtje ging staan, zij via het toegangshekje naar de andere kant van het hek kon. Gevolg was dat wij 's avonds bij het thuiskomen buiten de afrastering werden ontvangen door een heel blij zwart hondje! De volgende dag heeft Peter toen een extra stuk gaas op het muurtje bij het hek gemaakt. Peter ging daarna even naar Dirk en plotseling huppelde er een heel vrolijk zwart hondje naast hem! Dus het extra gaas hielp niet. Vervolgens heeft Peter allemaal witte draden bovenop het hekje gespannen en voorlopig werkt het! Acha blijft aan de  - voor ons - goede kant van het hek.

de regen zorgt ook voor prachtige schimmels in het bos

Eergisteren kwam Luzía 's middags naar mij toe om te vragen of ik haar wilde helpen met vertalen. Er was nl een Engelsman bij haar aan de deur gekomen en die vroeg van alles. Maar hij sprak Engels en Luzía spreekt Portugees, dus dat schoot niet op. Wat was nu het geval: die Engelsman, Dave, was op zoek naar een stuk grond, dat een andere Engelse een jaar of 7 geleden had gekocht, maar zij was er daarna nooit meer geweest en wist niet meer waar het lag. Zij had nu aan Dave gevraagd om uit te zoeken, waar die grond precies lag.
Na enig heen en weer gepraat en bestudering van de papieren, wist Luzía waar het ongeveer was. Dus wij samen met Dave mee op zoek naar de grond. Luzía wist ons er feilloos heen te leiden. Het perceel lag een heel stuk van de weg af. Vanzelfsprekend wist Luzía niet precies de grenzen van het perceel. Hier in de binnenlanden zijn dat de "oude mannen" van het dorp, die dat meestal wel weten. Dus Dave moet of bij de buren, of de oude bewoners van het dorp informeren of nog beter gewoon een makelaar inschakelen om het uit te zoeken.

de witte brem staat inmiddels in volle bloei

Vandaag zijn wij met een heel stel kip gaan eten op de markt. Woon je allemaal in Portugal en dan zitten wij met zo'n 12 man/vrouw Nederlands/Belgisch bij elkaar! Maar het was wel zeer gezellig! Vrienden hadden ons uitgenodigd om te vieren dat zij vandaag precies 3 jaar geleden hun huis hier hadden gekocht.

Hier in Portugal hebben ze rond Pasen geen traditie met de Matteus Passion, maar in Coimbra wordt al 5 jaar een Requiem serie georganiseerd. Wij gaan niet naar alle uitvoeringen, het is tenslotte 60km hier vandaan, maar gisteren zijn wij naar de Stabat Mater van Rossini geweest. Het was geweldig. Wij hebben genoten. Het koor zong loepzuiver, het klonk af en toe als getinkel van kristal!
Wat ook heel fijn was, was dat zij de tekst, zowel in het Latijn(of was het Italiaans?) als in het Portugees, op een muur projecteerden. Dus het was ook makkelijk te volgen.

het concert werd in een gerestaureerde kerk gehouden

Volgende week zondagavond gaan wij naar het Requiem van Mozart. Dus blog zal wel laat verschijnen of misschien zelfs wel op maandag.