iets koeler

Deze week was het wat minder warm, maar ondanks de paar druppels regen halverwege de week nog steeds heel erg droog. Tot onze vreugde en verbazing is het qua bosbranden bij ons nog steeds rustig. Ik heb zojuist even op de site gekeken en er zijn op dit moment nog zo'n 130 branden (groot en klein) actief. Dus dat valt reuze mee voor een weekend.

Er zijn eigenlijk geen speciale dingen gebeurd. Wij zijn ook niet weg geweest, behalve voor boodschappen enzo. Dus niet zo veel te vertellen dit keer.

Volgend blog kan ik veel vertellen over het jaarfeest bij ons in het dorp. Het is het feest van Santa Ana, de beschermheilige van ons dorp. Het is hier dan 4 dagen feest, de straten worden nu al versierd en op vrijdag barst het feest los met als hoogtepunten op zondag, de processie en 's avonds laat een groot vuurwerk.

Omdat het een klein beetje koeler was hebben Peter en ik deze week wat langere wandelingen gemaakt hier in het bos. Tot onze verbazing kwamen wij nog een pad tegen dat wij niet kenden. Het pad was helemaal overwoekerd door wilde bramen en ander struikgewas en toen de bosbouwers pas een aantal bospaden hadden geschoven, hebben zij dit pad blijkbaar ook weer open geschoven.

's morgens wandelen met Bella. Er hing zelfs ochetndmist

 

een vlinder koesterde zich in de ochtendzon

zelfde vlinder, maar dan dichtbij

Vanmorgen hebben wij weer eens sinds lange tijd langs een kikkerpoel gelopen. Wij hadden het absoluut niet verwacht, maar er stond nog vrij veel water in. En dat na zo'n 2 maanden zonder regen van betekenis!

Peter ziet iets, maar wat

Dit dus. Bloeiende munt

lekker spelen in het water

en heel vies worden

Bella is het nog steeds niet eens met haar allernieuwe kussen. Toen zij pas geleden haar eerste nieuwe kussen niet accepteerde hebben wij die aan Liesbeth en Lydy overgedaan voor hun hondjes. Wij hebben toen een ander kussen gekocht om in de bench van Bella te leggen. Ditmaal een heel simpel kussen, gemaakt van een laag schuimrubber met een stoffen hoes er om heen. Behalve de kleur, een vrolijk ruitje in lichtblauw en roze, leek het wat vorm en dikte betreft redelijk op haar oude geliefde kussen. Dus wij waren vol vertrouwen dat het nu wel zou lukken.

Maar helaas, pindakaas: Bella nam het kussen in ogenschouw en weigerde wederom haar bench te betreden. Zou ze dan toch de kleur soms niet mooi vinden? Bella is net een kleuter met een geliefde knuffel: als de nieuwe niet precies dezelfde als de oude is, wil ik hem niet hebben!! Uit protest heeft madam 2 nachten heel zielig onder mijn bureau geslapen. Daarna zijn Peter en ik overstag gegaan en hebben wij de oude, ongewassen, dus lekker stinkende hoes, om het nieuwe kussen gedaan. De uitslag is voorlopig nog onbekend. Zij liep vanmorgen al rond toen wij de kamer in kwamen, dus wij weten niet waar zij geslapen heeft.