Muzikale week zonder telefoon en internet

Afgelopen maandagavond was er een forse onweersbui bij ons. Met een zware klap dichtbij als hoogtepunt. Ook bij ons in huis klonk een klap. Dit was het modem van de telefoon/internet, die de geest gaf. De bliksem was dus ergens op de telefoonlijn, die hier overal bovengronds loopt, ingeslagen. Gevolg was wel dat wij zonder internet en telefoon zaten. Ook onze buren na ons op de telefoonlijn, waren vanaf dat moment verstoken van een verbinding. Dinsdagmorgen de storingsdienst maar gebeld. Na lang, heel lang wachten kwam ik eindelijk aan de beurt. Er waren dus heel veel storingen!! Woensdagmorgen zouden wij aan de beurt komen.

Dit klopte ook. Dinsdag tegen lunchtijd kwam de monteur. Het modem werd vervangen, maar ja er was nog steeds geen verbinding. Bleek dat er ergens onderweg naar ons huis, telefoondraden “aan elkaar gesmolten waren”, aldus de monteur. Hiervoor moest een andere crew opgetrommeld worden. Hij hoopte dat vóór vrijdag de storing verholpen zou worden. Voor onze buren was dat ook het geval. Afgelopen vrijdag hadden zij weer verbinding, maar wij niet! Dus maar weer eens gebeld. Klopte zei de dame aan de andere kant. Onze draad gaf nog geen sjoechem en zij kon geen dag noemen dat wij weer verbinding zullen hebben.

Morgen (hier is er geen 2^e Paasdag) maar weer eens bellen.  Dirk heeft ons het gebruik van zijn draadloos internet al aangeboden. Dus vanavond gaan wij kijken of wij via de dongel van Dirk dit blog kunnen publiceren.

In lunchrooms met WiFi kunnen wij natuurlijk wel even onze mail lezen, maar uitgebreid internetten is toch niet zo handig.

De rest van de week bestond voor ons uit muziek:

Op dinsdagavond gingen wij naar een concert in Coimbra. Dit was het 4^e concert uit de Requiemreeks, die gehouden werd in de Sé Velha (de Oude Kathedraal) van Coimbra. Uitgevoerd werden de Stabat Mater van G. Pergolesi, Missa Brevis van Léo Delibes en Requiem van Eliza Gilkyson. Soms was het wat minder, maar door de soms prachtige gedeeltes, die er zeker ook bij zaten, gingen wij tevreden naar huis.

 

Sé Velha aan de buitenkant

van binnen

Op donderdag gingen wij al weer naar Porto naar een concert in de Casa da Música. Aangezien wij toch naar Porto gingen, hebben wij maar gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om “even” door Ikea te lopen. Wij zijn op zoek naar andere eetkamerstoelen en nieuw bestek. Niets echt naar onze zin gevonden. Is niet erg. Wij hebben geen haast.

Begin van de avond naar de Casa da Música, waar wij voorafgaand aan het concert, van een heerlijk diner hebben genoten. Daarna op naar het concert, uitgevoerd door een Barokensemble en de bas Peter Kooij. Het orkest speelde fantastisch, af en toe ragfijn, zeker geholpen door de uitstekende akoestiek van de concertzaal. De bas vonden wij waardeloos zingen.

Een mevrouw naast ons, had een heel boekwerk in haar handen, wat leek op een soort jaarprogramma. In de pauze haar gevraagd of dat klopte en zo ja waar wij het konden kopen. Bleek dat je het gratis kon krijgen bij de kassa. Het is een overzicht van alles wat in 2016 wordt opgevoerd in de Casa da Música, met ook nog veel toelichting. Wij zijn hier heel blij mee. Eindelijk een goed jaaroverzicht! Ik denk dat wij regelmatig naar Porto zullen gaan!

Op vrijdagavond alweer een concert. No.5 van de Requiemreeks in Coimbra. Dit keer stond het Requiem van Brahms op het programma. Wij waren vrij vroeg bij de Sé Velha, maar er stonden zelfs al mensen voor de deur te wachten. Wij dachten nog wel tijd te hebben voor een snelle kop koffie, maar jammer dan, vlak voor ons ging een hele grote groep mensen naar binnen en was het midden deel van de kathedraal al bezet. Wij moesten dus in het zijstuk gaan zitten, met weinig uitzicht.

Al vrij snel bleken dit niet de meest ideale plekken te zijn. De buitendeur van de kathedraal bleef open staan, waardoor er steeds mensen heen en weer bleven lopen. Ook waren er de nodige kleine kinderen aanwezig, zelfs hele kleintjes, die natuurlijk niet altijd even rustig zijn. M.a.w. je aandacht werd steeds weggehaald bij de muziek. Bovendien was de akoestiek slecht, het koor zong dan wel prachtig, maar was veel te groot, waardoor het geluid af en toe gewoon pijn deed aan je oren. Geheel tegen onze aard in zijn wij halverwege dus maar weg gegaan. Het is zo jammer dat Coimbra geen goede concertzaal heeft!

Zaterdagavond laat zijn wij naar Tondela geweest voor “de verbranding van Judas”. Dit is een elk jaar terugkerend muzikaal spektakel op de zaterdagavond voor Pasen. Ook dit jaar was het weer geweldig om mee te maken, ook al werkte het weer niet helemaal mee. Het had tegen de avond behoorlijk geregend, maar gelukkig werd het in de loop van de avond droog, ook al bleef het wel koud. Dus wij hadden ons dik aangekleed en onze regencapes mee genomen.

Door het weer was er jammer genoeg wel minder publiek, maar de tribune was goed bezet. Het was weer een heel spektakel om te zien. Wij hebben genoten. Het thema was een beetje moeilijk om te ontdekken, maar het ging ruwweg over de oneerlijke verdeling van geld en goederen in de wereld. Maar er was zoveel om te zien en van te genieten, dat het niet uitmaakte dat je de teksten niet goed kon volgen. Wij hadden er ook een film van gemaakt, maar het uploaden duurde veel te veel tijd via onze geleende stick. Zodra wij zelf weer internet hebben, zullen wij het filmpje op YouTube zetten, met een link op facebook.

Hieronder wat foto's, die Peter van de film heeft afgehaald. 

Natuurlijk werd het met een groot vuiurwerk afgesloten!

Komende week gaan wij ons weer voorbereiden op onze trip naar Nederland. Wij vertrekken, als alles loopt zoals wij willen, op zondag dus weet nog niet of er dan wel een blog komt. Zal dat dan onderweg, vanuit een hotelkamer, moeten plaatsen. Wij zien wel of dat lukt.