Dit is een hele rustige week geweest.
Van dinsdag tot donderdagavond zonder auto gezeten. De auto moet deze maand op voor de APK en het leek ons verstandiger om de deuken, die er het afgelopen jaar in gekomen waren, te laten verwijderen. Moest toch gebeuren en staat wel zo netjes bij de keuring.
De auto is dus naar de garage in Midões (een naburige dorp) geweest. Ik moest daar 's morgens toch zijn, dus heb ik de auto daar afgeleverd en, na het afwerken van mijn boodschappen, te voet weer naar huis. Ik voelde mij zeer Portugees. Onze dorpsgenoten zien wij regelmatig tussen de twee dorpen heen en weer lopen. Maar het is wèl een uur gaans!!
Woensdag had ik een afspraak bij de huisarts, ook weer in datzelfde dorp. Ik hoopte dat ik de auto van Dirk zou kunnen lenen, maar dat ging niet. Luzía was er de hele dag mee op stap. Dirk had mij nog wel het gebruik van de trekker of zijn brommer aangeboden, maar dat heb ik maar afgeslagen en ben dus weer heen en terug te voet naar Midões geweest. Het was wel grappig. In het dorp kreeg ik allemaal vragen, van waar Peter was en of ik zo maar een wandelingetje aan het maken was. Gelukkig kon ik hen allemaal uit de droom helpen en vertellen dat de auto in de garage was.
Woensdagavond hadden wij een afspraak met Lydy&Liesbeth met bezoek van hen, in ons vaste restaurantje in Vila Franca. Gelukkig konden wij 's avonds wel de auto van Dirk lenen. Het was er gezellig druk. Naast ons aan een lange tafel zat een hele familie (3 generaties) te eten. Een van de mannen vertelde dat hij in Zwitserland werkte en zijn dochtertje van zo'n 2 jaar was helemaal gefascineerd door Peter. Volgens mij dacht zij dat hij de kerstman was of zo iets. Zij bleef maar kijken.
Gisteren is Peter een groot deel van de dag samen met Dirk druk geweest met de waterpomp van Dirk. Vorige week hadden wij geen water en gisteren was het de beurt van Dirk. Zij dachten eerst, dat net als bij ons, de drukregelaar kapot was, maar dat bleek niet het geval. Na veel gehannes kwamen zij er achter dat de waterpomp zelf stuk was. Peter had nog een half kapotte waterpomp liggen en toen hebben zij van 2 halfkapotte pompen 1 goede pomp gemaakt. Om de waterpomp in de kelder te ontkoppelen en later natuurlijk weer te monteren, was ook een heel gedoe. Maar goed in de loop van de middag waren er wat nieuwe leidingen gelegd en was de pomp weer in gebruik.
Tijdens onze wandeling ´s morgens kwamen wij onderstaande paddestoel (verstuifzwam) in 2 stadia tegen. Op dit moment zie je er veel "groeien".
Het weer begint nu te veranderen. Ook hier treedt langzamerhand de winter in. Vorige week liepen wij nog in onze zomerkleren, maar vandaag hebben wij voor het eerst de kachel overdag aan. Vannacht was het 1,9° C en vandaag overdag was de max. temperatuur 10.9°C! Gisteren dus mijn kast maar eens uitgeruimd en alle echte zomerkleren in gepakt. Natuurlijk kan het de hele winter door nog heerlijk weer zijn, als de zon tenminste schijnt.
Afgelopen vrijdagavond zijn wij naar een concert in Coimbra geweest. Het was t.g.v. de internationale dag van het kind. De toegang was gratis en dat snap ik dan weer niet. Je zou verwachten dat de opbrengst van zo'n concert dan naar Unicef zou gaan, maar nee hier maken ze het dan gratis! Op het programma stonden twee pianostukken van Mendelssohn en een stuk van Mozart voor orkest. Ze werden uitgevoerd door het OCC (Orquestra Clássica do Centro) en twee verschillende pianisten. Eén pianist was een ventje van 13 jaar, dat al verschillende internationale concoursen had gewonnen. Het was een mooi concert.
Bij de ingang zag ik een foldertje liggen, dat je "vriend" kon worden van het OCC en dan zou je als eerste geïnformeerd worden over de komende concerten. Dat wilden wij wel en dus ga ik het formuliertje invullen. Vervolgens vraag ik aan de knul achter de balie, wat ik er dan mee moet doen. Dat moest hij even aan een collega gaan vragen. Ok wij wachten. Na even kwam hij terug en zei dat ik het papiertje aan hem moest geven, dan werd ik geregistreerd en het lidmaatschapsgeld moest ik dan overmaken op de rekening die op het formuliertje stond. Ja kan wel zei ik, maar als ik jou het formulier geef, dan heb ik dus geen bankrekeningnummer! Oh ja, dat was waar. Nu dan moest ik maar een ander, leeg formulier meenemen voor de bankrekening.
Dit vind ik nu typisch Portugal, het is er wel, maar niet volledig, niet praktisch.
Van dinsdag tot donderdagavond zonder auto gezeten. De auto moet deze maand op voor de APK en het leek ons verstandiger om de deuken, die er het afgelopen jaar in gekomen waren, te laten verwijderen. Moest toch gebeuren en staat wel zo netjes bij de keuring.
 |
| Carlos geniet van de zon |
De auto is dus naar de garage in Midões (een naburige dorp) geweest. Ik moest daar 's morgens toch zijn, dus heb ik de auto daar afgeleverd en, na het afwerken van mijn boodschappen, te voet weer naar huis. Ik voelde mij zeer Portugees. Onze dorpsgenoten zien wij regelmatig tussen de twee dorpen heen en weer lopen. Maar het is wèl een uur gaans!!
Woensdag had ik een afspraak bij de huisarts, ook weer in datzelfde dorp. Ik hoopte dat ik de auto van Dirk zou kunnen lenen, maar dat ging niet. Luzía was er de hele dag mee op stap. Dirk had mij nog wel het gebruik van de trekker of zijn brommer aangeboden, maar dat heb ik maar afgeslagen en ben dus weer heen en terug te voet naar Midões geweest. Het was wel grappig. In het dorp kreeg ik allemaal vragen, van waar Peter was en of ik zo maar een wandelingetje aan het maken was. Gelukkig kon ik hen allemaal uit de droom helpen en vertellen dat de auto in de garage was.
Woensdagavond hadden wij een afspraak met Lydy&Liesbeth met bezoek van hen, in ons vaste restaurantje in Vila Franca. Gelukkig konden wij 's avonds wel de auto van Dirk lenen. Het was er gezellig druk. Naast ons aan een lange tafel zat een hele familie (3 generaties) te eten. Een van de mannen vertelde dat hij in Zwitserland werkte en zijn dochtertje van zo'n 2 jaar was helemaal gefascineerd door Peter. Volgens mij dacht zij dat hij de kerstman was of zo iets. Zij bleef maar kijken.
Gisteren is Peter een groot deel van de dag samen met Dirk druk geweest met de waterpomp van Dirk. Vorige week hadden wij geen water en gisteren was het de beurt van Dirk. Zij dachten eerst, dat net als bij ons, de drukregelaar kapot was, maar dat bleek niet het geval. Na veel gehannes kwamen zij er achter dat de waterpomp zelf stuk was. Peter had nog een half kapotte waterpomp liggen en toen hebben zij van 2 halfkapotte pompen 1 goede pomp gemaakt. Om de waterpomp in de kelder te ontkoppelen en later natuurlijk weer te monteren, was ook een heel gedoe. Maar goed in de loop van de middag waren er wat nieuwe leidingen gelegd en was de pomp weer in gebruik.
Tijdens onze wandeling ´s morgens kwamen wij onderstaande paddestoel (verstuifzwam) in 2 stadia tegen. Op dit moment zie je er veel "groeien".
 |
| nog in gesloten toestand |
 |
| opengesprongen |
 |
| deelfoto. je ziet hier een soort harsdruppels |
Het weer begint nu te veranderen. Ook hier treedt langzamerhand de winter in. Vorige week liepen wij nog in onze zomerkleren, maar vandaag hebben wij voor het eerst de kachel overdag aan. Vannacht was het 1,9° C en vandaag overdag was de max. temperatuur 10.9°C! Gisteren dus mijn kast maar eens uitgeruimd en alle echte zomerkleren in gepakt. Natuurlijk kan het de hele winter door nog heerlijk weer zijn, als de zon tenminste schijnt.
 |
| nog een foto gemaakt tijdens een van onze wandelingen 's morgens. het zijn dauwdruppels in een bremstruik |
Afgelopen vrijdagavond zijn wij naar een concert in Coimbra geweest. Het was t.g.v. de internationale dag van het kind. De toegang was gratis en dat snap ik dan weer niet. Je zou verwachten dat de opbrengst van zo'n concert dan naar Unicef zou gaan, maar nee hier maken ze het dan gratis! Op het programma stonden twee pianostukken van Mendelssohn en een stuk van Mozart voor orkest. Ze werden uitgevoerd door het OCC (Orquestra Clássica do Centro) en twee verschillende pianisten. Eén pianist was een ventje van 13 jaar, dat al verschillende internationale concoursen had gewonnen. Het was een mooi concert.
 |
| de poster |
Bij de ingang zag ik een foldertje liggen, dat je "vriend" kon worden van het OCC en dan zou je als eerste geïnformeerd worden over de komende concerten. Dat wilden wij wel en dus ga ik het formuliertje invullen. Vervolgens vraag ik aan de knul achter de balie, wat ik er dan mee moet doen. Dat moest hij even aan een collega gaan vragen. Ok wij wachten. Na even kwam hij terug en zei dat ik het papiertje aan hem moest geven, dan werd ik geregistreerd en het lidmaatschapsgeld moest ik dan overmaken op de rekening die op het formuliertje stond. Ja kan wel zei ik, maar als ik jou het formulier geef, dan heb ik dus geen bankrekeningnummer! Oh ja, dat was waar. Nu dan moest ik maar een ander, leeg formulier meenemen voor de bankrekening.
Dit vind ik nu typisch Portugal, het is er wel, maar niet volledig, niet praktisch.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten