Deze week was het prachtig weer. Elke dag stralend blauwe lucht en dus ook volop zon. Alleen stond er op sommige dagen een koude oosten wind, maar uit de wind was het heerlijk toeven. 's Nachts hebben wij de eerste nachtvorst gehad.
Begin van de week was Dirk begonnen met het verwijderen van het struikgewas tussen het weitje voor ons huis en de weg. Peter heeft daarna de wilde bramen en brem achter het schuurtje opgeruimd. Als je nu vanaf het dorp komt aanrijden, heb je helemaal een spectaculair uitzicht.
Al het snoeisel hebben we verbrand. De vlammen kwamen af en toe behoorlijk hoog. Het is altijd weer leuk en spannend tegelijk om buiten fikkie te stoken. In Nederland doen de autoriteiten er inmiddels behoorlijk moeilijk over, maar hier in Portugal is het normaal om bos- en tuinafval te verbranden. Voor mij hoort de geur van houtvuurtjes ook zo bij Portugal, het ruikt zo heerlijk vertrouwd.
De afgelopen dagen hebben we hout gezaagd. Dirk had nog een hele stapel takken liggen van de bomen, die in het bosje achter ons gekapt waren. Aangezien Dirk inmiddels voldoende haardhout heeft voor een paar winters, mochten wij het hebben. De takken konden goed op de zaagtafel gezaagd worden, dus kon ik ze zagen en Peter stapelde de bongeltjes.
Op woensdag, de mooiste dag qua weer van deze week, hebben wij een wandeling in de Serra da Estrela gemaakt. Peter had de route gedownload van Wikilocs. Dit is een geweldige site, waar je allerlei GPS-routes kan downloaden. Onze route liep van het Lagoa Comprida (het grootste bergstuwmeer van Portugal) naar Covão dos Conchos (een klein stuwmeertje) en weer terug.
Het was onderweg zo stil dat je op het filmpje duidelijk mijn ademhaling kan horen. klik hier voor filmpje
Het was een hele relaxte wandeling van zo'n 9 km met een hoogteverschil van ruim 100m. Dus we hoefden ons echt niet in te spannen. De route volgde het Lagoa Comprida over de hele lengte en liep vervolgens over een grote vlakte naar het volgende stuwmeertje. De temperatuur lag rond het vriespunt, in de schaduw vroor het nog. Dus overal bevroren plasjes, ook op het kleine stuwmeer lag ijs. Maar aangezien de zon behoorlijk fel scheen was het heerlijk wandelweer. Bella liep zoals gewoonlijk de route minstens 2x. Ze vond het heerlijk. Door het onbelemmerde uitzicht kon ze helemaal haar eigen gang gaan en ons toch in de gaten houden.
Begin van de week was Dirk begonnen met het verwijderen van het struikgewas tussen het weitje voor ons huis en de weg. Peter heeft daarna de wilde bramen en brem achter het schuurtje opgeruimd. Als je nu vanaf het dorp komt aanrijden, heb je helemaal een spectaculair uitzicht.
 |
| vóór het verwijderen van het struikgewas |
 |
| na het verwijderen van het struikgewas |
Al het snoeisel hebben we verbrand. De vlammen kwamen af en toe behoorlijk hoog. Het is altijd weer leuk en spannend tegelijk om buiten fikkie te stoken. In Nederland doen de autoriteiten er inmiddels behoorlijk moeilijk over, maar hier in Portugal is het normaal om bos- en tuinafval te verbranden. Voor mij hoort de geur van houtvuurtjes ook zo bij Portugal, het ruikt zo heerlijk vertrouwd.
De afgelopen dagen hebben we hout gezaagd. Dirk had nog een hele stapel takken liggen van de bomen, die in het bosje achter ons gekapt waren. Aangezien Dirk inmiddels voldoende haardhout heeft voor een paar winters, mochten wij het hebben. De takken konden goed op de zaagtafel gezaagd worden, dus kon ik ze zagen en Peter stapelde de bongeltjes.
Op woensdag, de mooiste dag qua weer van deze week, hebben wij een wandeling in de Serra da Estrela gemaakt. Peter had de route gedownload van Wikilocs. Dit is een geweldige site, waar je allerlei GPS-routes kan downloaden. Onze route liep van het Lagoa Comprida (het grootste bergstuwmeer van Portugal) naar Covão dos Conchos (een klein stuwmeertje) en weer terug.
Het was onderweg zo stil dat je op het filmpje duidelijk mijn ademhaling kan horen. klik hier voor filmpje
 |
| Lagoa Comprida |
 |
| Covão dos Conchos |
Het was een hele relaxte wandeling van zo'n 9 km met een hoogteverschil van ruim 100m. Dus we hoefden ons echt niet in te spannen. De route volgde het Lagoa Comprida over de hele lengte en liep vervolgens over een grote vlakte naar het volgende stuwmeertje. De temperatuur lag rond het vriespunt, in de schaduw vroor het nog. Dus overal bevroren plasjes, ook op het kleine stuwmeer lag ijs. Maar aangezien de zon behoorlijk fel scheen was het heerlijk wandelweer. Bella liep zoals gewoonlijk de route minstens 2x. Ze vond het heerlijk. Door het onbelemmerde uitzicht kon ze helemaal haar eigen gang gaan en ons toch in de gaten houden.
 |
| onderweg picknicken |
 |
| ijspaadje |
 |
| Peter en Bella |
 |
| steenmannetje bouwen |
Prachtig Phil, wat een mooie natuur en het filmpje je kunt inderdaad goed je adem horen, maar die bij ook. Gelukkig is Peter niet door het ijs gezakt. Ik verheug me op de volgende tot dan. Groetjes
BeantwoordenVerwijderenMisschien heb je het al gehoord van Liesbeth en Lydy dat ik geniet van je verhalen en prachtige foto's en filmpjes. Het duurt nog even voordat we weer in Portugal zijn, maar door jouw blog verblijf ik er toch af en toe heel even. Wat heb je een heerlijke stijl van schrijven. Doe alle bekenden onze hartelijke groet.
BeantwoordenVerwijderen