Zondag 26 mei 2024

Dit was een arbeidzaam weekje, waarin verder niet zo veel is gebeurd. 

Natuurlijk een paar keer met de hondjes gewandeld. Door het vrij frisse weer, blijven de veldbloemen langer mooi. Dus we blijven dan ook genieten van al die mooie bloemen en kleuren. Daarom ook dit keer nog de nodige bloemenfoto's.

het beekje beneden in het dal is bijna opgedroogd

veldbloemen

We hebben eigenlijk de hele week in de tuin gewerkt: grasgemaaid, bomen en struiken gesnoeid, opgeruimd, enz. We hebben ongeveer 1 ha te onderhouden, dus er is altijd wel wat te doen. 

het resultaat van onze noeste arbeid: het gras is gemaaid

Ook moesten we tot 2 keer toe het schrikdraad repareren. Wat er is gebeurd weten we niet precies. Het kán een wild zwijn zijn geweest of vreemde honden, die geen schrikdraad herkennen. Peter is nu van plan om een soort alarmpje op het schrikdraad te monteren, want het was dat wij aan 't maaien waren dat wij zagen dat onderaan het terrein het draad kapot was. Met dat alarm worden wij dan gewaarschuwd, dat er ergens een breuk in de draad zit. Onze hondjes mogen tenslotte niet alleen op avontuur gaan, want dat overleven de kippen van onze buren niet.

wilde gladiool

we ontdekten ook nog een andere wilde orchidee

op de achtergrond de "gewone" wilde orchidee

Vanaf komende week zullen de veldbloemen wel snel gaan verdorren, dan gaan de temperaturen richting de 30°, maar dat is ook wel weer leuk, want dan kunnen we eindelijk van het zwembad gaan genieten. Het water moet natuurlijk wel lekker warm zijn, anders beginnen wij er niet aan.

nog een keertje wat waterdruppels

lavendel en zonneroosje

Wij hebben deze week ook voldaan aan onze "burgerplicht":

de stembiljetten voor de Europese verkiezingen zijn op de post

Tussen alle tuinklussen door is Peter ook bezig met de motorkruiwagen. De motor slipt steeds meer, dus Peter heeft de hele motor zo ongeveer uit elkaar gehaald en is nu aan t onderzoeken wat er precies aan scheelt en of dat reparabel is voor hem.

Peter klust aan de motorkruiwagen

Vanavond zijn wij, samen met Liesbeth en Lydy, naar de opera Don Giovanni van Mozart geweest. Het werd in de openlucht in Conimbriga gehouden. Dit is een opgegraven stad uit de Romeinse tijd. Je kan daar prachtige vloer mozaïeken, ruïnes enz zien. 

Omdat het in de openlucht werd opgevoerd en  het podium voor een wandelpad stond, zag je achter de solisten af en toe mensen hun hond uitlaten of langs fietsen. Sommige bleven even staan luisteren.

de solisten waren eigentijds gekleed

Op zich was de muziek wonderschoon, maar wij zijn na de pauze toch maar naar huis gegaan, want de wind was een behoorlijke stoorzender. Deze gaf een brom in de luidsprekers en het geluid fladderde alle kanten op. Ook was het publiek wat onrustig (veel kinderen, want het was gratis).

het orkest