Vanmorgen zijn wij weer uit Porvenir vertrokken richting het pinguïnreservaat. Het was nog even spannend of we er wel in mochten, want we hadden een appje geregen dat, indien de wind harder zou waaien dan 80km/uur, de excursie niet door kon gaan ivm de veiligheid.
Het waaide wel hard, maar gelukkig ook weer niet zo hard. De trip erheen was trouwens ook weer schitterend. De weg liep langs de Bahia Inútil (Magellan had deze baai zo genoemd, omdat hij er, bij het zoeken naar een doorgang naar de Atlantische Oceaan, in verdwaalde.
 |
| lama's aan de baai |
De pinguïns waren schitterend. Het is een kleine kolonie Koningspinguïns. De enige kolonie ter wereld, die op het vaste land leeft. Doordat ze hun voedsel dichtbij vinden in de baai, zijn ze ook groter van stuk dan andere koningspinguïns. De Chileense overheid heeft vissen verboden in de baai ten gunste van de pinguïns.
 |
| de rechter pinguïn is een jong van ca. 9 maanden |
 |
| linker pinguïns slapen |
 |
| een groot deel van de kolonie |
Vervolgens zijn wij naar Cameron gereden, nog steeds langs de baai. Cameron is voortgekomen uit een oude veeboerderij. Vroeger waren deze boerderijen zelfvoorzienend en regelden alles zelf. Hadden een eigen winkel, kerk en school.
 |
bij de ingang van Cameron ook hier een herinnering aan de oorspronkelijke bewoners
|
 |
| de kerk van Cameron |
 |
| de hoofdgebouwen van de boerderij in Cameron |
Daarna naar het zuiden afgebogen. We willen kijken hoever we komen, want vrijdagmorgen moeten wij weer in Porvenir zijn. Onderweg genoten van de verschillende landschappen.
Vlakke stukken heuvels en uiteindelijk de besneeuwde bergen.
 |
| dit was echt een cadeautje om te zien: gauchos die bezig waren een kudde koeien te verweiden |
 |
| vallei met grazende runderen en lama's |
 |
| prachtige berg |
We wisten dat we onderweg maar één kans hadden om te tanken. Het was alleen een beetje moeilijk om het tankstation te vinden. Het bleek onderdeel te zijn van een hele grote houtzagerij.
 |
| een zeer antieke benzinepomp |
De wegen waren prima om te rijden. Wij hadden ons voorbereid op slechte gravelwegen, maar het reed heerlijk vlot door. Er waren grote stukken bij dat we wel 60km/uur konden rijden. Dus prima te doen.
 |
| begin van de provincie Timaukel, waar het nationale park in ligt |
Tot onze stomme verbazing kwamen wij tegen de avond uit op een bergtop, waar nog sneeuw lag! Dit is het zuidelijkste stukje van Vuurland, waar wij konden komen. Verder durfden wij niet te gaan met ons simpel campertje.
 |
| tot hier zijn wij gekomen; achter deze bergen ligt Ushuaia (Argentinië) |
 |
| ineens stonden wij in de sneeuw |
 |
| berglandschap |
We zijn een stukje terug gegaan en staan nu langs de kant van de weg in het natuurpark. Het is hier doodstil, rijdt geen auto langs. Het is wel koud. 2°C bij een snijdend harde wind. We staan een beetje in de luwte van wat bomen, maar laten af en toe de motor een tijdje draaien om het warm te houden.
onderweg ontmoetten wij nog wat dieren
Het is inmiddels 9 uur ’s avonds en de zon is nog lang niet onder. Je merkt nu echt dat je dichterbij de poolcirkel zit. Pas om een uur of 10.30 wordt het ’s avonds pas donker. En ’s morgens is het ook al heel vroeg licht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten