26 februari 2023

de zon schijnt door 2 verdorde bramenblaadjes

We hebben een drukke en afwisselende week achter de rug. Ook het weer was afwisselend. Gisteren wat regen, een paar nachten met nachtvorst, overdag stralend weer en dan weer bewolkt. Dus van alles wat. De wind bleef behoorlijk fris, maar op de dagen dat de zon scheen, was het prima toeven op ons terras. Uit de wind konden we heerlijk genieten van  de zon. Want dat blijft echt het verschil met bv Nederland. Als hier in de winter de zon schijnt, dan voel je toch gelijk de warmte.

rijp op een eikenblad

Goed wat hebben wij gedaan? Vanzelfsprekend de "normale" dingen zoals wandelen met de honden en Peter is verder gegaan met zijn klussen, Hanneke en ik hebben plantjes verpot enz.

Hanneke verpot wat planten

en inspecteert de beschermklep over rol zwembadfolie

Hanneke en ik hebben het zwembadfolie uitgerold

Peter strikt veters van de schoenen van Hanneke

bloeiende heide en gaspeldoorn

Peter heeft een groter voederplankje gemaakt, zodat de duiven meer ruimte hebben

Maar natuurlijk zijn wij ook op stap geweest.

 Afgelopen woensdag zijn wij eerst naar het voormalige Dominicaanse klooster in Batalha geweest. Heel indrukwekkend alleen al aan de buitenkant. Op initiatief van Koning João I is met de bouw begonnen in 1386 en duurde tot ca 1563. Maar het grappige is dat het niet echt afgebouwd is. Zo ligt Koning João I, zijn vrouw Filipa van Lancaster en een paar van hun kinderen begraven in een kapel zonder dak. Op een andere plek liggen nog een paar koningen begraven en is er een graf van de onbekende soldaat. Bij dit graf staan 2 schildwachten. Ik dacht eerst dat het poppen waren, totdat er eentje met zijn ogen knipperde. Zo knap om zo onbeweeglijk stil te blijven staan! 

het klooster van Batalha.

Als je zo dwaalt door zo'n oud gebouw maakt dat behoorlijk wat indruk. Zoveel voetstappen zijn je voor gegaan. De stenen vloer is er door uitgesleten. Alle pilaren zijn prachtig bewerkt. Zoveel uren arbeid zitten daarin. Je raakt niet uitgekeken.

Vervolgens zijn wij de druipsteengrotten van Mira d'Aire gaan bewonderen. Dit zijn de grootste grotten van Portugal. Peter en ik waren er al een paar keer geweest met ander bezoek, maar het is elke keer weer genieten. Het is werkelijk zo mooi! En zo lastig om het goed te fotograferen.

druipsteengrotten

Hierna zijn wij ook nog naar het klooster in Tomar geweest. Het klooster is gebouwd door de Tempeliers in de 2e helft van de 12e eeuw. Het lijkt een vrij sober gebouw totdat je in de kerk komt. Dan word je overweldigd door allerlei schilderingen, bladgoud en beelden. Heel grappig was het slaapgedeelte. Een hele lange brede gang met ook nog zijgangen met allemaal deuren, meer dan 80! Dus er woonden vroeger veel monniken. Een ruimte kon je bekijken. Het was een behoorlijk ruim vertrek met een raam waardoor je naar buiten kon kijken. Ze hadden het zo slecht nog niet. Ook de eetzaal was berekend op veel mensen.

Tomar

Zowel het klooster van Tomar als van Batalha worden op dit moment gerestaureerd. Ook dat is een giga klus, die alleen door handwerk kan worden uitgevoerd. Maar het wordt prachtig.

dauwdruppels op een narcisje

Vrijdagavond zijn wij naar een concert in Coimbra geweest van het Orqestra Gulbenkian uit Lissabon. Zij speelden muziekstukken van Dvorák, Jules Mouquet, Ravel, Luís de Freitas Branco en Stravinsky. Het was prachtig. We hebben genoten! We hebben zelfs nog een huwelijksaanzoek meegemaakt. Tijdens het applaus voor de soliste (fluit) kwam er een man het podium op met een grote bos bloemen. Dat kan natuurlijk, want solisten krijgen vaker bloemen, maar toen ging hij voor haar op zijn knieën met een doosje in zijn hand. Publiek was natuurlijk zeer enthousiast. 

Toen wij naar huis reden, bleek dat de linker koplamp kapot was. Gelukkig is Peter altijd goed voorbereid, dus in een mum van tijd had hij de complete koplamp verwijderd en er vervolgens een nieuw lampje ingedaan. Daarna konden wij weer goed verlicht naar huis.