
Al deze nattigheid zorgde er natuurlijk wel voor, dat het hier al volop lente is. Overal zie je de veldbloemen in volle pracht. De heuvels veranderen steeds van kleur, al naar gelang de bloeiende struiken. Peter kan zich nog steeds helemaal uitleven op de glinsterende waterdruppels.
Dit gezegd hebbende is het natuurlijk heel raar dat er de afgelopen week al heel veel brandjes zijn geweest. Ook vlak onder ons huis was het deze week raak. De ene dag waren er mannen bezig met het schonen van de heuvels en verbrandden daarbij het houtafval in veel kleingehouden vuurtjes. De volgende dag echter, stond er een hele harde warme wind, die er dus voor zorgde dat de vuurtjes weer oplaaiden, terwijl de mannen niet aanwezig waren. Gelukkig werd het wèl door dorpsgenoten geconstateerd en die hebben de brandweer gebeld. Alles goed afgelopen.

![]() |
| onder toeziend oog van de lokale bevolking |
![]() |
| na gedane arbeid weer naar huis |
Door de harde wind hebben wij de betonvloer buiten nog niet afgemaakt. Komt hopelijk a.s. week klaar. Maar wij hebben wel grasgemaaid (Peter) en gebosmaaid (ik).
Voorjaar:
Ook heeft Peter nog meer klussen afgemaakt. Zo is de achteruitrijcamera in de Oude Dame geïnstalleerd en de dashboardcamera in de Kia. Nu is het voor mij makkelijker om achteruit te rijden in de Oude Dame. Zij heeft nogal kleine raampjes en door de achterruit is helemaal weinig zicht. Met de dasboardcamera hopen wij onderweg, als wij iets leuks zien, dit te kunnen filmen. Uit de hand met de gsm is dat vaak lastig.
Vanaf morgen worden de maatregelen w.b. de lockdown versoepeld. Wij kunnen dan eindelijk weer een terrasje pakken en we mogen ons weer vrijer door het land bewegen. Portugal is ook van plan om de vaccinatiesnelheid op te schroeven. Als het goed is kunnen wij deze maand onze oproep verwachten. Wij kijken er naar uit. Dinsdagmorgen gaan wij eindelijk naar de kapper en dat is echt wel nodig.
Vandaag hebben wij een "Paaswandeling" gemaakt. Vanzelfsprekend hier in het dorp, want wij mochten immers de grens niet over. Het viel echter tegen. Liepen bijna het hele stuk tussen de bomen, pas op het laatste stuk, bekend terrein, hadden wij een mooi uitzicht o.a. over de Mondego rivier.
Ook hier hebben zich inmiddels (jonge) mensen, meestal buitenlanders, aan de oever van de rivier gevestigd. Zij verblijven in caravans, hutjes, tenten. Vooral in Vila do Mato, waar wij eerder woonden, wonen er steeds meer. De lokale bevolking noemt hen "Bob Marleys" omdat zij er meestal wel zo uitzien.
Maar er zijn ook jongeren, die yogalessen geven, een biorestaurant hebben, retreats organiseren. Ook zij wonen meestal in zelfgebouwde onderkomens en leven in harmonie met de natuur.
Wat dat betreft is er veel mogelijk hier in Portugal.



















Geen opmerkingen:
Een reactie posten