week 36 - vandaag 24 jaar getrouwd

de maan komt op achter ons huis

Onvoorstelbaar; wat vliegt de tijd! Vandaag is het precies 24 jaar geleden, dat Peter en ik zijn getrouwd. Onwillekeurig kijk je dan toch achterom naar de afgelopen jaren. Wat is er dan veel gebeurd, wat hebben wij veel meegemaakt. De kinderen volwassen zien worden, kleinkinderen, die geboren werden. Gestopt met werken, de boerderij in Gieterveen verkocht, vertrokken naar Portugal, een zijstapje naar Curação, weer terug naar Portugal. Onze beide moeders, die zijn overleden,  zo ook de jeugdvriend van Peter. Vriendschappen, die zijn verwaterd, maar ook nieuwe vriendschappen die zijn ontstaan en vriendschappen, die gelukkig de tand des tijds hebben doorstaan. We hebben een paar prachtige reizen gemaakt naar verre oorden. Maar bovenal zijn wij nog steeds super gelukkig met elkaar!

de pizza was niet veel bijzonders

Natuurlijk hebben wij dit heugelijk feit vanavond met een etentje gevierd. Wij waren naar een restaurantje hier in de buurt gegaan, dat een terras op het dorpspleintje heeft. Aangezien het een hele zwoele avond was, zat je er heerlijk, super gezellig, maar het eten was een heel stuk minder. Dat was 24 jaar geleden wel anders. Toen hadden Chris en Cobi voor een zalig lopend buffet gezorgd!

gefotografeerd tijdens een hondenrondje

Begin van de week hebben wij bezoek gehad van vrienden van Nederlandse vrienden van ons. Zij trekken al een paar jaar met een camper door Europa. Wij kenden elkaar niet, maar dat was geen probleem. Het was heel gezellig. 's Avonds in ons favo restaurantje in Vila Franca gaan eten en de volgende morgen met z'n 4-en de hondjes uitgelaten. 's Middags zijn ze weer vertrokken richting een camping hier in de buurt. Aangezien zij nog een tijd hier in de buurt blijven, hebben wij afgesproken binnenkort te gaan wandelen in de Serra da Estrela.

koffiedrinken met zicht op de binnenstad van Coimbra en de Mondego

Deze week zijn wij ook nog naar Coimbra geweest en hebben daar lampen voor boven de eettafel gekocht. Natuurlijk ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om bij de Aldi langs te gaan en o.a. appelmoes en belegden Gouda kaas in te slaan.

de lampen worden opgehangen

het resultaat

Wij zijn op maandag ook nog met onze brekebeen Acha naar de dierenarts geweest. Zij liep af en toe weer zo kreupel.  Ivm corona mag er maar 1 dier, met bazen, in de wachtkamer zijn. Wij stonden dus buiten te wachten. Luís kwam naar buiten, zijn collega was met een ander dier binnen bezig en Acha werd op een soort plaatsje aan de straat door hem onderzocht. Grappig. Luís drukte ergens op de achterpoot van Acha en toen hapte zij! Dat had zij nog nooit gedaan. Gelukkig was Luís er op verdacht en kon zijn hand op tijd terugtrekken. Wij hebben weer pillen mee gekregen. Gelukkig mogen wij wel met de honden lopen en is het even afwachten hoe het verder gaat.

een grote sprinkhaan rust uit op ons tuinhekje

Hier is huis was er deze week nog een heel zielig: ik zat 's avonds achter de pc toen ik plotseling een dreun hoorde en daarna veel lelijke woorden. . . Wat bleek nu: ik had iets geroepen naar Peter, terwijl hij achter het huis naar de sterren stond te kijken. Hij draaide zich om, om naar mij toe te komen en toen wilde het huis toch niet aan de kant gaan!! Dus knalde hij keihard met zijn hoofd, pols en knie tegen de muur. De bloedvlekken zitten nog op de buitenmuur.

een gehavende Peter