week 25 - al weer een mooie wandeling

 wantsen op de thapsia

We begonnen onze dagelijkse ochtend wandeling met de honden een beetje saai te vinden, dus de Oude Dame maar weer eens van stal gehaald en naar de andere kant van de Mondego gereden om daar te gaan wandelen. Hemelsbreed is dat niet ver, maar om er met de auto te komen, is het toch wel een kwartiertje rijden.

in de verte konden wij het kerkje van Fiais da Beira zien liggen

De honden waren super enthousiast. Weer een heel nieuw gebied om te ontdekken en te besnuffelen. Ook wij hebben genoten. De wandeling was op zich prima te doen. Het pad ging wel wat op en neer, max stijging/daling van zo'n 150m. Het uitzicht was weer schitterend. Je kon echt km's ver kijken. De omgeving begon wel wat dor te worden, maar ook verdord gras en uitgebloeide bloemen hebben hun eigen schoonheid. Voor de wandelaars hier in de buurt: de track staat op Wikiloc, onder de naam Azenha, maar nog zonder foto's. Deze staan hieronder..

Tijdens de wandeling zagen wij "in the middle of nowhere" dit kruis staan. Op de voet staat  dat daar op 13-9-1916 Pedrigo Nunes Pantalião is overleden.

Wij zijn deze week ook nog naar Coimbra geweest met een vriendin, die haar man in het ziekenhuis ging opzoeken. Wij hebben in de tussentijd boodschappen bij Leroy Merlin gedaan. Op de terugweg kwamen wij weer langs het fruitstalletje, waar de allerlekkerste sinaasappelen ter wereld worden verkocht. Jammer genoeg staat hij te ver weg om er altijd fruit te kopen, maar als wij naar Coimbra moeten, gaan wij er altijd even aan. Deze keer  ook een kratje kersen gekocht, waar wij inmiddels 17 potjes heerlijke kersenjam van gemaakt hebben.

Op onze dagelijkse wandeling, bij het oversteken van het beekje, kwamen wij deze schoonheid tegen

In Coimbra zijn wij ook bij de SEF (vreemdelingenpolitie) langs geweest om te proberen daar een afspraak te maken voor het verlengen van onze verblijfsvergunning. Ik had het al verscheidene keren telefonisch geprobeerd, geen kontakt mee te krijgen, en ook via email antwoorden ze niet. Maar ook er persoonlijk langs gaan had blijkbaar geen zin. "U moet een afspraak maken, mevrouw" zei de bewaker aan de deur, maar hoe dat moest, daar had hij geen idee van. Allemaal t.g.v. de corona pandemie. Vroeger kon je er gewoon heengaan en dan moest je wel een halve dag wachten tot je aan de beurt kwam, maar je kon het uiteindelijk wel regelen. Nu maar weer een email gestuurd en volgende week nog maar eens gaan bellen. . . . Uiteindelijk zal het wel lukken.