zondag 19 april 2020

week 16 ~ rustige week

zoveel regen dat het beekje beneden weer behoorlijk overstroomd was
De afgelopen week is rustig voorbij gegaan. De ene dag zon, de andere dag regen, soms heel veel regen. Echte Portugese regen, dus windstil, redelijke temperatuur en regen die in dikke stralen loodrecht naar beneden valt. En heel lang aanhoudt. Op donderdag en vrijdag heb ik in totaal 69,5 mm regen gemeten! Tot nu toe is deze maand  al de natste april sinds 2012 (toen begon ik met het bijhouden van de regenval).

onze Nederlandse kastanjes doen het goed. Had wat kastanjes bij mijn broer vandaan meegenomen en hier in een pot gestopt. Inmiddels in de volle grond gestopt en ze doen het prima

Dus is het logisch dat wij ons een slag in de rondte maaien. Het gras, en de veldbloemen natuurlijk, groeien als een dolle. Het ziet er schitterend uit, al dat frisse groen.

ik aan 't bosmaaien met op de achtergrond de  ruïnes van de antieke graanschuren van ons dorp

Peter is nog steeds druk met het weer in orde maken van de grasmaaier. Inmiddels is de v-snaar vervangen, moest er een nieuwe ijzeren plaat onder de machine gemonteerd worden en moet e.e.a. gelast worden. Dit los van alle schroeven, die uitgeboord moesten worden en daarna weer draad in tappen en andere "kleine" mankementen die verholpen moesten worden.

Peter aan 't sleutelen aan de grasmaaier

En dit alles vindt plaats onder het toeziend oog van een kraker in de schuur. Sinds deze week heeft een vogeltje haar nest, dat zij afgelopen tijd heel vlijtig had gebouwd, definitief betrokken. Inmiddels liggen er ook al eitjes in. Ondanks dat Peter daar aan het werk is, komt zij regelmatig een tijdje broeden. Peter probeert wel zoveel mogelijk buiten te klussen, maar ja hij moet toch regelmatig in het schuurtje zijn om iets te pakken enz. Meestal blijft mevrouw wel op haar nest zitten. Bovendien is het vrij warm vlak onder het dak, dus de zon helpt ook wel een beetje broeden, hopen wij.






mevrouw
vogel

met
haar eitjes







Het is een beetje moeilijk te zien wat voor soort vogeltje het is, alleen haar kopje zegt ons niet zoveel.

Tijdens het bosmaaien, maai ik met pijn in mijn hart veel mooie bloeiende veldbloemen om. Af en toe laat ik een stukje staan, dat komt wel weer als ze uitgebloeid zijn. Wij moeten nog een plan maken wat wij willen gaan doen met het terrein.  Voorlopig alleen nog maar even alles maaien, ook om de wilde bramen in toom te houden.

de wikke bloeit overal

de cistus ook 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten