week 6 - bezoek van mensen, paarden en een hond

als de mens de verbrande bomen niet opruimt, dan doet de natuur het zelf wel. Overal zie je de schimmels en paddenstoelen de dode bomen "opeten"

spinnenrag met bloeiende mimosa op de achtergrond

Vorige week schreef ik al dat het voorjaar hier was begonnen. Ook deze week hebben wij van het mooie weer en de ontluikende natuur kunnen genieten. Elke morgen op onze wandeling lopen wij langs mimosa struiken, die steeds voller in bloei komen en daardoor ook steeds lekkerder gaan ruiken. Ook de wilde narcissen staan op steeds meer plekken in bloei. Een soort is heel klein, het bloempje is echt niet groter dan een halve cm. Het andere soort is wel wat groter, maar ze blijven een heel stuk kleiner, dan de narcissen, die in Nederland in de tuin staan.

wilde narcisjes

zonneroosjes met op de achtergrond veel wilde narcisjes

Wij zijn deze week weer verder gegaan met het verwerken van ons brandhout voor de komende winter. Er staan/stonden nog 2 grote stapels op het terrein. Een stapel hebben wij inmiddels gehalveerd. Het is wel een klus. Eerst ontschorsen en dan zagen wij de stammen in stukken van 30cm (anders passen de bongeltjes niet in onze kachel), vervolgens brengen wij de gezaagde stukken met de oude dame naar ons houtschuurtje. Hier kloven wij de stukken en vervolgens worden ze in het schuurtje gestapeld om verder te drogen.

een van de houstapels

ontschorsen

kloven

Vandaag zijn Lydy&Liesbeth op de thee geweest. Zij brachten wat lekkers mee, maar ook een grote zak en doos met planten voor onze tuin!!! Daar was ik heel blij mee. Verder natuurlijk gezellig gekletst enz.

Gisteren op bezoek geweest bij Kees&Karin en daar kregen wij een pol pampagras. Ook daar heel blij mee, hopelijk wordt hij mooi groot.

Ik merk dat wij ons hier toch wel steeds meer aanpassen aan de Portugese gewoontes. Peter moest afgelopen week voor zijn jaarlijkse controle naar het ziekenhuis. Hij moest er om 08.30uur zijn. Dat is dus in de spits, dus zijn wij wat eerder dan normaal van huis vertrokken. Maar al met al kwamen wij toch ruim een kwartier te laat in het ziekenhuis. Daar wordt dan echt niet moeilijk over gedaan, zijn ze hier gewend. Bovendien moet je toch altijd wel wachten, dus waarom zou je precies op tijd zijn? Ook daar zijn wij inmiddels aan gewend. Je neemt gewoon een boek of breiwerk mee. Dit keer viel het wachten wel mee, het was "maar" ruim een uur.

Sinds wij de afrastering zo veranderd hebben, dat de hondjes om het huis kunnen lopen, kunnen zij ook in de houtschuur komen. Vooral Acha vindt dat reuze interessant. Elke dag vist zij wel een stuk hout uit de schuur om mee te spelen. Maar een paar dagen gelden was Peter toch minder "amused": de halve houtstapel lag onderste boven! Waarschijnlijk had Acha dat gedaan. 

Wij stonden net de situatie te bekijken, toen wij "troef, troef" op de weg hoorden en even later zagen wij 3 paarden langs draven! Zonder begeleiding wel te verstaan! Ze liepen richting het dorp, maar draaiden daar ook weer om en kwamen ons terrein op draven. De honden werden natuurlijk helemaal gek, maar daar werden de paarden niet anders van. Waar zij wel respect voor hadden, was ons schrikdraad.  Na even wat aarzeling gingen zij weer de richting op waar zij vandaan kwamen. Ik heb toen 112 maar gebeld en Peter is achter de paarden aan gelopen om te zien waar zij heen gingen. Ik ben nog even het dorp ingelopen om te informeren of iemand wist van wie de paarden (2 schimmels en 1 bruine) waren. Maar verder dan het advies aan mij om ze te vangen en in de tuin te zetten kwam men niet.

Peter en de paarden

Een tijdje later kwam de GNR (politie) 3 man sterk. Ik heb hen toen het verhaal verteld en ik had de indruk dat ze niet zo'n zin hadden om op paardenjacht te gaan. Uiteindelijk zijn zij wel in de goede richting vertrokken, maar helaas weten wij niet hoe het verder is afgelopen.

En alsof het niet genoeg was kregen wij vanmorgen, toen wij buiten zaten koffie te drinken, bezoek van de hond, waar wij  elke morgen als wij bijna weer thuis zijn, langs lopen. Hij was blijkbaar ontsnapt en alleen aan de wandel gegaan. Eerst ging hij er weer vandoor, maar na een tijdje kwam hij toch weer terug. Peter heeft hem toen meegelokt richting zijn eigen huis. Onderweg kwamen zij het baasje van de hond tegen, die hem aan het zoeken was. Ze waren allebei blij elkaar weer te zien en gingen samen tevreden huiswaarts.

van de hond geen foto gemaakt, wel van een roodborstje? in de olijvenboom

Vanmorgen heeft Peter weer lange wandeling gemaakt. Ik ging dit keer niet mee, want ik zat aan de telefoon. Hij heeft weer mooie dingen onderweg gezien.

rotsformaties

af en toe een ruïne 

en bloeiende heide