Leslie

wij liepen een andere route tijdens ons honden uitlaatrondje en zagen toen deze rotsblokken

Donderdagavond hebben wij een gezellige avond gehad met Lydy & Liesbeth en hun campinggasten Francien en Marcel, die wij nog kennen van een aantal jaren geleden. Lekker gegeten in een restaurantje hier in de buurt.

met z'n vieren "stok-trekken". wie is het sterkst?

Begin van de week hebben wij Kees en Karin geholpen met inpakken, want zij konden afgelopen woensdag eindelijk verhuizen naar hun eigen huis. Het is wel toevallig, precies een jaar geleden waren zij een van de vele gezinnen, die hun huis waren kwijtgeraakt tijdens de vuurstorm.

Het was een beetje een "rare" week. Iedereen hier is zich toch extra bewust van het gegeven dat het dit weekend precies een jaar geleden was dat de grote vuurstorm hier huishield. Op een aantal plaatsen waren er vandaag dan ook herdenkingsbijeenkomsten.

Maar toen kwam plotseling ook nog het bericht dat er een tropische storm onderweg was naar Portugal. Eerst zou Leslie, zo heet die storm,  in het zuiden van Portugal aan land gaan, maar zaterdag werd toch echt duidelijk dat Leslie zijn koers had verlegd en onze kant op kwam. . . . Dus weer zouden wij te maken krijgen met natuurgeweld en weer in het weekend van 15 oktober!!

de koers van Leslie

Wij hadden met Koos en Truus afgesproken dat wij zaterdag eind van de middag naar hen zouden gaan en 's avonds met z'n 4-en ergens gaan eten. De hele dag was het rustig weer en wij hebben heerlijk bij hen op het terras gezeten. 's Avonds pizza gegeten bij hen in de buurt, maar tegen half negen begon het toch stevig te waaien. Zowel Peter als ik werden onrustig en wij wilden naar huis. Je hebt toch "last" van de herinneringen van vorig jaar. Wij wilden thuis zijn vóór de storm echt los zou gaan. Thuis gelijk alles wat eventueel weg kon waaien, zoals de terrasstoelen, opgeruimd of in de luwte neergezet.

In de loop van de avond ging het steeds harder stormen en viel op een gegeven moment ook het elektrisch uit. Ik heb toen nog een tijdje met een hoofdlampje op zitten breien. De honden vonden het niet leuk meer om buiten te zijn. Bella ging zelfs op mijn voeten liggen! In de loop van de nacht is de wind weer gaan liggen en 's morgens was alles weer normaal. Gelukkig hadden wij geen schade.  ´s Morgens heeft het nog wel een tijd geduurd voor wij weer elektrisch hadden, maar aangezien wij vorig jaar ná de vuurstorm, een generator hadden gekocht, was dat geen probleem.

Het oog van de storm bleek achteraf  langs ons heen gegaan te zijn. Volgens de Portugese krant was er behoorlijk veel schade, geblokkeerde wegen, weggewaaide daken, kapotte elektrische leidingen, enz, maar gelukkig geen dodelijke slachtoffers.

het bos was bezaaid met afgewaaide bastschillen van de eucalyptusbomen

Vandaag met Mariëtte weer gaan kip eten op de markt in Tábua en ook onderweg zagen wij niet veel schade, alleen wat omgewaaide bomen.

Toen wij thuiskwamen, kwam Dirk naar ons toe om ons te vertellen dat onze hondjes, tijdens onze afwezigheid, op avontuur waren gegaan. Op de een of andere manier hadden zij het hekje open gekregen (ik verdenk Acha) en waren zij op bezoek gegaan bij de kippen van een van de buren. Deze hebben het geen van allen (12 stuks) na kunnen vertellen. . . . Dirk kwam een boze buurvrouw tegen en heeft toen onze hondjes gevangen en weer achter het hek gezet. Dus wij zijn heel deemoedig en schuldbewust naar de buurvrouw gegaan en hebben de schulden van de hondjes afbetaald. Peter heeft gelijk een extra grendel op de achterkant van het hekje gezet.

Mijn volgend blog komt uit Nederland. Als alles goed gaat zijn wij volgende week zondagavond namelijk al in Nederland, maar ik denk niet dat ik dan die zelfde avond al een blog kan produceren.