Dag 3 in Costa Rica - Uvita

natuurpark Carara

Ik weet nu hoe een tropische regenbui er uit ziet. Vanavond in het hostel, waar wij vannacht en morgennacht slapen, heeft het hevig geregend. Het hoosde echt, wat heel goed te horen was, want het dak is van golfplaten. Wij slapen in een soort boerenschuur, waarin ze 2,5 m hoge houten muren hebben getimmerd. De bovenkant is open, zodat het kleine beetje wind dat er is, overal verkoeling kan brengen. Wij hebben mazzel, onze kamer ligt op de hoek en heeft dus aan 2 kanten grote ramen van horrengaas. Het hostel ligt in het oerwoud en je hoort de hele tijd allerlei geluiden uit het bos komen.

tijdens de wandeling in het natuurpark Carara

Wij zitten nu in een half open ruimte, vlakbij allerlei bomen en ik hoor iets verderop de kikkers kwaken. Er moeten hier ook veel kolibries zijn, maar die zien wij morgen hopelijk. Het is inmiddels droog geworden, maar het is nu 7 uur 's avonds  dus al stikdonker. Wij gaan zo wat eieren bakken en een fruitsalade maken. Wij wachten tot er plek is in de gemeenschappelijke keuken.

bloem in het natuurpark Carara

nog een witte bloem, maar dan heel anders. ook gezien in Carara

Terwijl ik zit te schrijven, heeft Peter een heerlijk bord met papaja en mango voor ons klaargemaakt. Heerlijk!!! Onderweg zie je overal stalletjes met vers fruit. Een mango had Peter vanmorgen opgeraapt bij het huisje in Atenas

mango-papaja salade

Vanmorgen zijn wij dus vertrokken uit Atenas. Hebben het daar goed naar onze zin gehad. Het voldeed prefect aan ons doel, nl op een relaxte manier wennen aan de temperatuur en de omgeving.

het huisje in Atenas

Onderweg 2x in een vette file gestaan. Op zich rijden de mensen hier prima, maar bij een opstopping kunnen ze het verkeer niet zo regelen, dat het snel weer kan doorstromen. Er zijn geen verkeersregelaars of politie, die aanwijzingen geven, dus iedereen doet maar wat met als gevolg dat alles vast komt te staan en het heel lang duurt voor de kluwen ontrafeld is.

ook dit gefotografeerd tijdens onze wandeling in Carara

deze ook

Zoals ik al zei is de max snelheid hier 80 km/u, maar vaak ook 60 en binnen bebouwde kom 40 en bij scholen 25km/u. Dus, ook al valt de conditie van de wegen ons tot nu heel erg mee, je bent toch lang onderweg.

In onze gids over CR hadden wij gelezen, dat  wij bij de brug over een rivier vlakbij het natuurpark Carara, veel krokodillen zouden zien. Nu dat klopte ook. Ze lagen met een heel stel in de rivier. Natuurlijk gefilmd en foto's gemaakt.

een trosje krokodillen

een van de velen

Daarna hebben wij een paar uur gewandeld in het natuurpark. In de gids stond, dat het er heel druk kon zijn, maar dat was gelukkig niet het geval. Wij zijn maar weinig mensen tegen gekomen. Het park is een combinatie tussen een droog oerwoud en een regenwoud. Het was er prachtig! Wel erg warm en op een gegeven moment ging het ook regenen. Maar niet zo hard en het leuke was, dat de hoge bomen de regen tegenhielden, zodat wij niet echt nat werden. Maar door de hoge luchtvochtigheid, werden wij toch wel nat van de transpiratie.

er groeien daar mega bomen

natuurpark Carara

Jammer genoeg alleen maar 1 ara in de verte gezien, verder geen beesten. Maar de vele kleuren groen van de afwisselende vegetatie en de ongelofelijk hoge bomen, maakten dat wij heel erg genoten.

de ara. een beetje tegen het licht in, dus de kleuren komen niet zo mooi uit

Vervolgens in de buurt van Jaco in een eettentje aan het strand wat gegeten. Dus wij hebben voor de eerste keer de Stille Oceaan gezien! Wij zitten hier duidelijk in een toeristischer gebied. In het restaurantje zaten mensen, die Frans, Duits en Amerikaans spraken en ook nu hoor ik Duits en Engels om mij heen.

lunchen met zicht op de Grote Oceaan