Milaan

De titel zegt het al. Dit blog gaat over ons uitstapje naar Milaan.

Ons appartement lag midden in het centrum. Wij hadden op het station nog een meerdaagse metroticket gekocht, maar dat was helemaal niet nodig geweest, want alles wat wij wilden zien was op loopafstand.

Natuurlijk zijn wij dezelfde avond nog naar de Dom gelopen. Vlakbij de Dom kwamen wij in een overdekte winkelstraat. Dit was echt een straat voor Nederlanders: "kijken, kijken, niet kopen". Je zag alleen maar namen van hele bekende ontwerpers op de winkels. De hele entourage was schitterend.

De winkelstraat

Daarna kwamen wij op het Domplein. Ook dit zag er schitterend uit. Alleen verbaasden wij ons er over dat op de zijkant van de Dom een heel groot tv scherm hing, waarop reclamefilmpjes werden gedraaid. Na een rondje om de Dom hebben wij een terrasje gepikt.

de Dom

het licht in de Dom scheen mooi door de gebrandschilderde ramen

wat drinken met zicht op de Dom

 De volgende dag zijn wij eerst richting Scala gelopen om te zien hoever het lopen was 's avonds. Viel reuze mee. Voor de Scala stond een mooi beeld van Leonardo da Vinci. Ik had daar eigenlijk een beeld van Verdi verwacht.

Leonardo da Vinci

Vervolgens liepen wij weer verder richting de Dom en toen kwamen wij langs een museum over de ontwerpen van Leonardo da Vinci. Natuurlijk zijn wij daar gaan kijken. Was heel boeiend. Overal stonden, hingen schaalmodellen van zijn ontwerpen zoals vliegtuigen, snelvuurkanon, kompas op wielen, tijdmachine, maar ook muziekinstrumenten met een dierenschedel als klankkast.

Wij wilden daarna de Dom bezoeken, maar er stond zo'n mega lange rij te wachten om kaartjes te kopen, dat wij er maar niet binnen zijn gegaan. In plaats daarvan zijn wij naar een tentoonstelling over Rubens gegaan. Waren hele mooie schilderijen bij. Ik vond vooral de portretten heel mooi. Ik heb wat minder met al die bijbelse voorstellingen, ook al zijn die dikke blote engeltjes wel grappig om te zien.

Dit schilderij vond ik heel mooi

En toen gingen wij 's avonds naar de Scala. Daarvoor waren wij tenslotte naar Milaan gegaan. De rest wat wij allemaal gezien hebben was een bonus.

Wij waren ongeveer een half uur voor de aanvang bij de Scala en de deuren gingen juist open. In een grote hal stond veel prachtig aangekleed personeel. Wij lieten onze tickets zien en werden een trap op gewezen. Daar werden wij alweer opgewacht door een personeelslid. Wij liepen een gang in met aan beide kanten deuren.  Zij wees ons eerst een deur aan de rechterkant en dat bleek onze privé garderobe (jawel!) te zijn. Daar hing ook een spiegel zodat je kon zien of je haar nog goed zat. Vervolgens opende de dame een deur aan de linkerkant en daar bleek onze box te zijn. Er stonden 2 stoeltjes en een paar krukjes. Alles was van rood pluche, zelfs de balustrade.

Ik ben gek op historische romans. Daarin werd wel een bezoek aan de opera beschreven. Men zat dan in een privé box en tussen de bedrijven door wandelde men op de gang of ging wat drinken. Ik weet nu precies hoe dat er uit moet hebben gezien.

Peter wacht tot de opera begint

het toneel 

De opera, Don Carlos van Verdi, was prachtig. De muziek was in een woord geweldig en ook het koor en de solisten waren fantastisch. Wij hebben zó genoten. Het was wel een lange zit. Totaal, incl pauzes, duurde het 5 uur, maar wij hebben ons geen minuut verveeld. Het is gewoon niet te doen om het hele gebeuren in woorden te vatten.

De volgende dag zijn wij naar het Castello Sforzesco gewandeld. Dit is een heel groot kasteel met een park. In het kasteel zijn een aantal musea. Het kasteel is indrukwekkend groot.

de binnenplaats

een zijvleugel

 In een van de gangen van het kasteel hingen mooie koppen aan de muur.

Wij hebben eerst wat rondgelopen door het park. Aan het einde daarvan zag je de Arco della Pace (vredesboog).

Arco della Pace

Daarna hebben wij in het kasteel een museum van oude muziekinstrumenten bezocht. Peter heeft hier lopen smullen. Je zag de meest waanzinnige instrumenten, maar ook hele mooie of vernuftige.

Daarna zijn wij naar een tentoonstelling van de fotograaf Paolo Monti gegaan.
Er hingen prachtige zwart wit foto's. Soms zo simpel van onderwerp, maar oh zo mooi.

Als afsluiting zijn wij nog naar Museo Pietà Rondanini gegaan.
Dit was een ruimte in het kasteel, gewijd aan het laatste, onvoltooide, beeldhouwwerk van Michelangelo. Hij werkte hieraan toen hij stierf. Het beeldt Maria uit treurend over het lichaam van Jezus.

Pietà Rondanini

Al met al was het een schitterend tijd en wij hebben ontzettend genoten.