 |
| deze vrachtwagenchauffeur kan rijden! |
Wij moesten bij ons
in het dorp even wachten, want een winkel werd bevoorraad. Deze vrachtwagen is
aan het achteruit rijden, want de straat uitrijden kan niet door een
vrachtwagen. De chauffeur moest niet alleen uitkijken dat hij geen geparkeerde
auto raakte, maar ook de balkonnetjes aan de huizen zijn gevaarlijke obstakels.
Wat ons afgelopen
maandag toch gebeurd is!
Wij gingen een eindje
rijden die dag. Lekker koel tenslotte in een auto met airco. . . Wij ging naar
een streek hier niet ver vandaan, waar wij eigenlijk nog nooit geweest waren.
Toen wij daar rond reden zagen wij een wat oudere man langs de kant van de weg
worstelen met zijn brommer. Nu is een brommer een van de meest voorkomende
vervoermiddelen hier voor de bejaarden, dus de situatie kwam ons niet vreemd
voor.
Maar toen wij
terugkwamen via dezelfde weg, zagen wij die man langs de kant van de weg onder
zijn brommer liggen. Tja wat doe je dan? Stoppen natuurlijk en proberen die man
te helpen. Eerst maar eens die brommer van hem afgehaald en kijken of de man
nog aanspreekbaar was. Nee dus. Hij reageerde niet op onze stemmen. Daar
stonden wij dus in de brandende zon, geen boom of huis in de buurt te bekennen
en geen idee waar wij waren. Dus had het ook geen zin om 112 te bellen.
Gelukkig - dachten wij - stopte er een Portugees. Hij bevestigde onze
indruk dat "het slachtoffer" stomdronken was en waarschijnlijk
daardoor van zijn brommer gevallen was. Hij kende de man en het was niet de
eerste keer dat dit gebeurde. Hij vond het daarom eigenlijk ook niet nodig om
te helpen, maar toen wij daarop aandrongen zei hij dat hij bij het café in de
buurt wel hulp zou gaan halen. Daar schoten wij dus weinig mee op. Hebben hem
(of hulp) ook niet meer gezien.
Maar ja wij konden de
man toch niet in de brandende zon (het was op die middag zo'n 40°C) laten
liggen. Dus de man bevrijd van zijn helm en geprobeerd, met behulp van een lap,
in ieder geval voor zijn hoofd wat de schaduw te maken. Gelukkig stopte er een
Engelsman, die een groot stuk schaduwdoek bij zich had, zodat wij een soort
tentje konden maken over het slachtoffer heen. De Engelsman is toen in het
naburige dorp gaan vragen om de ambulance te bellen. Na een half uur wachten in
de brandende zon, kwamen de hulptroepen aan. Nadat de ambulance weg was en ik
een verklaring had geschreven voor de politie, konden wij eindelijk de koelte
van onze airco weer opzoeken!
Dinsdag is het nog
warmer geworden. Max temperatuur lag toen op 42.3°C. Zo warm hebben wij het
hier nog niet meegemaakt. Daarom vroeg ik aan António, mijn leraar Portugees,
of Portugezen het nu ook niet uitzonderlijk warm vonden. Hij zei dat hij
gehoord had, dat het de warmste zomer in 80 jaar was. Gelukkig is het inmiddels
behoorlijk afgekoeld en wordt het momenteel niet warmer dan 30°C.Voor dinsdag
is onweer en veel regen voorspeld en daar kijken wij erg naar uit!
Omdat het zo warm is,
doe je niet zo erg veel. Dinsdag - onze trouwdag - zijn wij in Coimbra naar de
"GGD" geweest om typhusspuiten te halen ivm onze vakantie naar
Namibië. Wij hadden geen adres meegenomen van die GGD, want ik wist wel waar
het was. Nee dus, hebben half Coimbra in de rondte gereden en gevraagd.
Uiteindelijk wel gevonden. En waar was het? Precies daar waar Peter al zei dat
het zou zijn, maar ja ik was eigenwijs en wist het beter.
's Avonds natuurlijk
uit romantisch uit eten geweest, maar ik voelde mij niet echt prettig, waarschijnlijk
de nawerking van de spuit. Jammer, want het eten was heerlijk.
Ik durf het eigenlijk
niet te zeggen, maar op vrijdagavond zijn wij met Lydy&Liesbeth in Oliveira
gaan eten. Hebben een nieuw restaurantje geprobeerd en vandaag hebben wij
Mariëtte&Hugo en Anton&Tineke kip gegeten op de markt in Tábua.
Allemaal weer heel gezellig natuurlijk.
Vanmiddag de eerste
emmer tomaten ingemaakt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten