Toerist in eigen land - week 2

Op maandag zijn wij naar de Serra do Caramulo geweest. Dat is de heuvelrug waar wij aan de achterkant van ons huis op kijken. Wij gingen er altijd graag heen. Je loopt daar echt over de top van een heuvelrug, met aan beide kanten een schitterend uitzicht. Ook zie je er grote rotsblokken in allerlei vormen. Maar helaas het was dit keer een grote teleurstelling: er waren allemaal grote windmolens geplaatst. De wegen en bermen waren overhoop gehaald. Het zag er erg rommelig uit. Gelukkig wel een aantal mooie bloemen gezien, waaronder 2 soorten orchideeën. Het weer viel nog een beetje tegen, het was bewolkt en aan de frisse kant.

windmolens op de Caramulo

Op dinsdagmorgen naar Bobadela gegaan. Dit is een klein dorpje vlakbij Oliveira do Hospital, dat een belangrijke pleisterplaats was in de Romeinse tijd. Je kan er nog wat overblijfselen zien. Ook hebben wij daar in de buurt langs een klein beekje gelopen. Wij zagen daar zowaar een paar ezels in de wei, maar die weigerden te stoppen met grazen, dus konden wij ze niet goed op de foto krijgen
.

Romeinse overblijfselen in Bobadela

Op dinsdagmiddag moest ik voor een controle naar het ziekenhuis in Coimbra. Het was weer geweldig. Voor een gesprek van ca. 1 kwartier zijn wij 5,5 uur onderweg geweest. Dit is dan wel incl. 2 uur reistijd. Door ervaring inmiddels wijs geworden, hadden wij ons hierop al voorbereid door een boek mee te nemen. Tja in Portugal leer je wel geduld hebben! ‘s Avonds zijn wij heerlijk uit eten geweest in Lagares. De biefstuk smaakte weer voortreffelijk.

Woensdag stond Vale de Rossim in de Serra da Estrela op het programma. Dit is bij een stuwmeer en via een zandpad konden wij vrij gemakkelijk een stukje de bergen inrijden. Onderweg kwamen wij nog een herder met honden, schapen en geiten tegen. Het was echt een plaatje voor een toeristenfolder!

gele en witte brem kleurden de hellingen

deze hagedis lag zich te warmen in de zon

Op donderdag zijn wij nóg een keertje naar de bloemenweide bij de Romeinse villa in Rabaçal gegaan. Het weer was inmiddels een stuk beter geworden. Veel zon en lekker warm. Tante Marrie kon helemaal los met haar fototoestel. Zij zag allemaal prachtige bloempjes.

in de muurtjes langs de kant van de weg zag je ook fossielen

Op vrijdag zijn wij eerst naar de waterval bij Fraga da Pena gegaan en hebben geluncht in het natuurgebied Mata da Margaraça. Bij het bezoekerscentrum heb ik wat folders gekocht over bloemen, bomen en paddenstoelen, die daar groeien. Peter en ik willen er samen nog een keertje naar terug om daar te gaan wandelen. Vervolgens hebben wij een rondrit gemaakt langs Piodão, Chás de Égua en Foz de Égua. Dit zijn oude dorpjes in een schist-gebied.

Foz de Égua

de loopbrug was helaas verboden toegang

Op zaterdag zijn wij richting het noorden gereden en hebben in de buurt van São Pedro do Sul een wandelingetje gemaakt langs een riviertje. Het was een heel klein paadje en niet erg goed begaanbaar, dus Peter moest tante regelmatig 2 helpende handen toesteken. Wij moesten zelfs 2 keer via stapstenen het riviertje oversteken. De omgeving was prachtig. Nog veel bloeiende brem. Het pad begon bij een natuurcamping. Wij willen er samen nog een keertje heen om daar een paar dagen te gaan wandelen.

het riviertje

hier moesten wij oversteken

Op zondag – de laatste dag van de vakantie van tante Marrie – hebben wij ’s morgens een verlaten dorpje hier in de buurt bezocht. Dit is een dorpje met een 20-tal verlaten huizen, die door de tands des tijds vervallen zijn tot ruïnes. Het ziet er heel schilderachtig uit. Daarna nog even naar de rivier Mondego gereden. Bella was heel blij om weer eens lekker in het water te spelen. Zwemmen durft zij nog steeds niet. Verder dan tot haar buik, gaat zij niet in het water.

het verlaten dorpje

stroomversnelling in de Mondego

Morgen nog een keertje met de auto naar Porto, om tante Marrie naar het vliegveld te brengen en dan gaan wij een tijdje echt geen auto meer rijden. In 2 weken tijd hebben wij ca 4000km gereden!!