Azoren week 1

Wij zijn nu al bijna een week op São Miguel, het grootste eiland van de Azoren. In het begin waren wij niet zo enthousiast, maar inmiddels heeft de magie van het eiland ons te pakken. Het is hier geweldig!

Op onze eerste dag hier, woensdag, met de auto naar hoofdplaats Ponta Delgada, Wat rondgekeken en geïnformeerd naar boottochtjes. Gelukkig maar, want bij het boekingskantoor zeiden zij dat de rest van de week hoge golven werden verwacht, waardoor zij dan niet uitvaren. Dus ´s middags nog naar zee. Lekker zonnetje. Peter vond het niet nodig om zonnebrand te smeren, met als gevolg dat hij knetter verbrand is!

met deze boot zijn wij de zee op gegaan

Dolfijnen vlakbij de boot

De tocht zelf was geweldig. Hele groepen dolfijnen gezien. Ook met veel fantasie nog een vin walvis, maar aangezien die maar met 10% van zijn lijf boven water komt, was daar niet zo veel van te zien.

Donderdag: Ivm verbrande hoofd van Peter hebben wij een tochtje met de auto rond het eiland gemaakt. Het is ook wel handig om je een beetje te oriënteren. Wij blijven hier 2 weken, dus alle tijd om rond te kijken. Onderweg hebben wij de geysers in Furnas gezien

oostpunt van het eiland

oostpunt

geysers bij Furnas

meer van Furnas

Vrijdag: eerst naar Mosteiros. Dit ligt op het westelijkste puntje van het eiland. Het was mistig en vrij winderig. Er hing een geweldige sfeer: ruwe zee, mist, zwart zand en rotsen! Prachtig, heel speciaal. Het zwarte zand en de zwarte rotsen komen omdat het een vulkanisch eiland is.

het zwarte strand

rotsen

Daarna naar Sete Cidades gegaan. Dit zijn 2 kratermeren die in elkaar overlopen en de ene is groen van kleur en de ander blauw. Wij hebben een stukje langs het blauwe meer gewandeld en leuke vogeltjes gezien.

Sete Cidades

onbekend vogeltje met mooie kleuren

paard en wagen staan geparkeerd, terwijl de baas even in het cafe zit

Daarna via een binnenweg richting de noordkust. Het was nog steeds zo mistig dat je de weg niet zo goed kon zien en de afgronden naast de weg al helemaal niet. Jammer lijkt een hele mooie tocht. Daarna naar het vissershaventje in Capelas. Heel mooie rotsen en de zee die er tegenaan sloeg. Er lagen een paar boten op de wal, maar er was verder geen mens

 

weg naar vissershaventje

vissershaventje

niet alle boten zijn "klaar voor gebruik"

Zaterdagmorgen rustig aan gedaan. ´s Middags wandeling langs de kliffen naar Rocha de Relva. Dit dorp is alleen via dit voetpad bereikbaar. Prachige tocht.

de ezels worden nog veel gebruikt

het pad liep langs hele steile wanden

niet erg breed

Onderweg kwamen wij een man te paard tegen die om hoog ging. Beneden in het dorp lag al een stapel zakken cement, die allemaal met een paard vervoerd waren. Alles, maar dan ook alles wat men in het dorp nodig heeft moet zo aangevoerd worden!

al slingerend naar beneden

op weg om een nieuwe vracht op te halen

genieten van een welverdiende rust

's Avonds zaten wij rustig even te lezen, in afwachting dat het tijd was om te gaan eten, toen de buurvrouw aan onze deur klopte met de melding dat er een optocht aankwam en als wij dat leuk vonden moesten wij snel komen kijken. Buurvrouw is een Engelse die hier al 30 jaar op een boerderij woont. Zij vertelde mij dat het het jaarlijkse dorpsfeest was en dat er dan altijd een optocht was, waarbij de boeren hun stieren showden. 

De optocht begon met een jongen die een rood geborduurd kussen droeg. Hij kwam langs bij ons, maar ik snapte niet wat hij wilde. Heb er maar een filmpje van gemaakt, later zag ik dat al het publiek langs de kant, het kussen kuste. Vervolgens kwamen er meisjes/dames met kannen wijn en manden met lekkernijen om uit te delen, gevolgd door zingende heren en daarna wel 20 stieren! De stieren waren min of meer versierd, maar zelf zou ik ze wat schoner gepoetst hebben.

wijn en manden met lekkers

zingend mannen

de stieren

Zondag: zijn wij weer naar Sete Cidades gegaan. Het was nu redelijk helder. In het plaatsje zelf werden wij verrast door een processie met een aantal communicantjes. Geweldig om mee te maken. Het was de dag van dergelijke processies hier op het eiland, want wij hebben er vandaag in totaal 4 gezien. 

de optocht

het hele gezin loopt mee

het gezin van een van de communicantjes wordt bezocht en toe gezongen

Vervolgens hebben wij een wandeling gemaakt in de buurt van Sete Cidades. bij Lagoa de Canario. Het waaide ontzettend hard en er was een groot deel van de wandeling geen beschutting. Op een gegeven moment liepen wij over een bergpad met aan beide kanten een steile helling naar beneden. Het pad was daar minder dan 1 meter breed en had geen opstaande kanten. Op dat moment woei het zo erg, dat Peter zijn evenwicht verloor. Gelukkig hadden wij elkaars hand vast en kon ik Peter met een ruk terug op te pad trekken, anders was hij een heel eind naar beneden gevallen. Van dit stukje pad konden wij geen foto maken. Spannend stukje, maar echt een cadeautje zo mooi was het er!

een hele klim naar boven

prachtig begroeide ruïne

een deel van het pad