Dit wordt een heel saai blog.
Het was een rustige week. Wij hebben de gebruikelijke dingen gedaan, die ieder mens (moet) doen. Zoals boodschappen doen, hond uitlaten, huis een beetje opruimen en natuurlijk uit eten gegaan.
Verder ben ik dinsdag naar Café Croché (plaatselijke handwerk clubje) geweest en op woensdag met Lydy& Liesbeth naar de kapper. Dit keer niet gaan lunchen, want een van hun hondjes was ziek en zij wilden vanzelfsprekend snel weer naar hem toe. Inmiddels is hij gelukkig weer aan de beterende hand.
Op donderdag naar de huisarts geweest voor Peter, maar de wachtkamer zat zo vol, dat wij maar weer zijn gegaan. Op vrijdag nogmaals er heen en dit keer was het een stuk rustiger. Peter had, ter vermaak, zijn boek bij zich en ik mijn breiwerk, dus was niet zo erg dat wij ca. 1 uur moesten wachten.
Een maand of wat geleden had Peter zijn enkel verstuikt, maar er natuurlijk weer veel te snel mee gaan lopen. Een hoge pijngrens heeft ook zijn nadelen! Een week of wat geleden merkte hij dat zijn voet dikker werd. Leek op oedeem. Toen ook al er mee naar de dokter en verwijzing gekregen voor foto's maken, bloed- en vaatonderzoek. Afspraak voor het vaatonderzoek zou pas eind febr. zijn en duurde echt te lang, want hij kreeg steeds meer pijn. Vandaar ons bezoekje aan de huisarts.
Volgens de foto's en de dokter is het een beginnende artrose, als gevolg van die verstuikte enkel. Dus verwijzing naar de fysio gekregen en rustig aan doen. Gelukkig is Lydy een ervaren fysiotherapeut, dus die heeft Peter behandeld en ingetaped, in afwachting van de start van de fysio. Lydy heeft hier nl geen eigen praktijk meer. Peter hoort er nu echt bij. Hier in Portugal zie je veel oude mannen mank lopen en zij gebruiken dan de paraplu, de fiets en soms 1 of 2 krukken als steun. Voor Peter hebben wij een kruk aangeschaft en loopt hij buiten zelfs niet meer op sandalen, maar op gewone schoenen!
Gevolg van dit alles is dat ik voorlopig alleen mijn rondje met Bella maak, terwijl Peter thuis zit te balen. Hopelijk doet de rust en fysio hem goed, zodat wij over een paar weken weer samen kunnen wandelen.
Het was een rustige week. Wij hebben de gebruikelijke dingen gedaan, die ieder mens (moet) doen. Zoals boodschappen doen, hond uitlaten, huis een beetje opruimen en natuurlijk uit eten gegaan.
 |
| ook de poezen doen het rustig aan |
Verder ben ik dinsdag naar Café Croché (plaatselijke handwerk clubje) geweest en op woensdag met Lydy& Liesbeth naar de kapper. Dit keer niet gaan lunchen, want een van hun hondjes was ziek en zij wilden vanzelfsprekend snel weer naar hem toe. Inmiddels is hij gelukkig weer aan de beterende hand.
Op donderdag naar de huisarts geweest voor Peter, maar de wachtkamer zat zo vol, dat wij maar weer zijn gegaan. Op vrijdag nogmaals er heen en dit keer was het een stuk rustiger. Peter had, ter vermaak, zijn boek bij zich en ik mijn breiwerk, dus was niet zo erg dat wij ca. 1 uur moesten wachten.
Een maand of wat geleden had Peter zijn enkel verstuikt, maar er natuurlijk weer veel te snel mee gaan lopen. Een hoge pijngrens heeft ook zijn nadelen! Een week of wat geleden merkte hij dat zijn voet dikker werd. Leek op oedeem. Toen ook al er mee naar de dokter en verwijzing gekregen voor foto's maken, bloed- en vaatonderzoek. Afspraak voor het vaatonderzoek zou pas eind febr. zijn en duurde echt te lang, want hij kreeg steeds meer pijn. Vandaar ons bezoekje aan de huisarts.
 |
| voor de experts |
Volgens de foto's en de dokter is het een beginnende artrose, als gevolg van die verstuikte enkel. Dus verwijzing naar de fysio gekregen en rustig aan doen. Gelukkig is Lydy een ervaren fysiotherapeut, dus die heeft Peter behandeld en ingetaped, in afwachting van de start van de fysio. Lydy heeft hier nl geen eigen praktijk meer. Peter hoort er nu echt bij. Hier in Portugal zie je veel oude mannen mank lopen en zij gebruiken dan de paraplu, de fiets en soms 1 of 2 krukken als steun. Voor Peter hebben wij een kruk aangeschaft en loopt hij buiten zelfs niet meer op sandalen, maar op gewone schoenen!
Gevolg van dit alles is dat ik voorlopig alleen mijn rondje met Bella maak, terwijl Peter thuis zit te balen. Hopelijk doet de rust en fysio hem goed, zodat wij over een paar weken weer samen kunnen wandelen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten