Blog van Phil en Peter: wandeling, muziek enz

De hele week is het schitterend weer geweest. Ik kan het me niet herinneren hoe dat vorig jaar begin december was, maar het lijkt mij erg mooi weer voor de tijd van het jaar. Het is echt ideaal weer: overdag warm, 's middags zitten wij een tijdje te lezen in de zon en drinken thee. Wij zijn daardoor alweer behoorlijk bijgekleurd. Als de zon ondergaat begint het heel snel af te koelen en 's nachts is het rond het vriespunt. Dus elke avond gezellig de kachel aan.

Vanmiddag hebben wij het laatste hout uit het schuurtje overgebracht naar de carport. Het ligt dan lekker dichtbij èn wij moesten ruimte vrijmaken voor de nieuwe voorraad haardhout, die morgen komt. Wij hebben 5m3 besteld, dus dat is hopelijk genoeg tot volgend voorjaar. Wij moeten dat allemaal weer in het houtschuurtje stapelen, dus daar zijn wij volgende week wel even mee bezig.

Afgelopen dinsdag ben ik naar "café croché" (haakcafé) geweest. Elke 2 weken op dinsdagmorgen komen een aantal vrouwen - meestal buitenlandse - bij elkaar om te handwerken en te kletsen. Ik was al eens gevraagd om ook te komen, maar ik ben niet zo van de groepjes. Nu hoorde ik dat er ook Portugese vrouwen uit het dorp of omgeving kwamen en de komende weken werd er aan kerstversiering gewerkt. Wilde toch een keertje gaan kijken en het was echt erg gezellig. Heb heerlijk Frans en Portugees zitten kletsen met een Portugese vrouw, die jaren in Frankrijk heeft gewoond en Mieke, een Vlaamse die beneden aan de Mondego woont, dus een soort buurvrouw.

Op woensdag hebben wij een wandeling(etje) gemaakt bij Barril de Alva, ongeveer 3 kwartier rijden hier vandaan. Wij dachten begrepen te hebben, dat het een wandeling van zo'n 8,5 km zou zijn langs de rivier de Alva. Dat laatste klopte wel, maar de afstand niet. Dat was niet meer dan totaal zo'n 5 km, dus niet de moeite. Wij liepen wel langs de Alva, maar ook zeker 20m boven de rivier, zonder echt veel zicht op de rivier. Er groeiden veel struikgewas en bomen. Er was wel een echt mooi stukje. Dat was o.a. een rivierstrandje en in de rivier een stroomversnelling. Er stonden picknicktafels en bbq. Daar hebben wij ook geluncht.

Rio Alva

Peter en Bella op een dam in de rivier

lunchen met zicht op de rivier

Oh ja dinsdagmiddag ben ik ook nog voor controle naar de oogarts geweest. Hij sprak gelukkig wat Engels als ik zijn Portugees niet begreep. De onderzoeken waren toch iets simpeler dan in het Oog Medisch Centrum in Groningen. Daar hadden zij allerlei machines die het werk deden. Die had deze oogarts hier niet tot zijn beschikking. Wèl in zijn praktijk in Coimbra, vertelde hij mij. De zichtveldcontrole deed hij heel simpel dmv een balpen, die hij rond mijn ogen, bijna uit zicht, liet rondgaan. Ik kon dat nog zien, dus was alles ok. Volgende jaar weer teugkomen.

Vrijdagmiddag zijn wij naar Porto gereden, want wij hadden kaartjes gekocht voor een concert in de Casa da Música. De CdM in Porto is ontworpen door de Nederlander Rem Koolhaas en in 2005 geopend. Wij hadden de indruk dat het gebouw ouder zou zijn, de stijl deed ons denken aan jaren 90 vorige eeuw. Veel roestvrijstaal. De zaal was groot met een prima acoustiek

Voor het concert hadden wij een diner in het restaurant. Smaakte prima. De inrichting van het restaurant viel mij tegen. Er waren geen ramen met mooi uitzicht, terwijl het restaurant op de 7e verdieping lag! Wij moesten om 07.30u in het restaurant zijn, terwijl het concert pas om 09.30u zou beginnen (dacht ik), dus wij hadden ruim de tijd voor het eten. Tot onze verbazing kregen wij on-Portugees snel het eten geserveerd. Na wat natafelen zijn wij tegen 09.00uur richting de concertzaal gegaan, want wij wilden ruim op tijd zijn. De hal en ook de zaal waren al behoorlijk gevuld, wat ons verbaasde, want Portugezen zijn nooit vroeg. Wij zaten nog maar net en toen werd er al om stilte gevraagd en kwam de dirigent tevoorschijn! Volgens mij dus een half uur te vroeg! Tijdens de pauze nog eens op het programma gekeken en toen bleek het dus netjes op tijd om 09.00uur te zijn begonnen! Hadden wij mazzel, wat anders hadden wij tot na afloop van het eerste stuk op de gang moeten wachten. Dit overkwam nog heel wat te late bezoekers.

De muziek en de uitvoering waren geweldig. Wij hebben genoten. Af en toe klonken m.n. de strijkers ragfijn en dan weer klonk het hele orkest heerlijk bombastisch. Ook de soliste, een sopraan, zong een aantal aria's heel mooi. Na afloop in een hotel overnacht en de volgende dag weer naar huis.

Toen wij vlakbij Porto waren, viel ons op dat er een hele deken van smog boven de stad hing en ook toen wij terugreden was het zicht wazig. Dus niet alleen in Peking hebben zij smog, ook hier in Porto. Het was een genot om de verstedelijking achter ons te laten en weer zuivere lucht in te ademen. Natuurlijk hangt hier, nu het niet waait, ook nevel van de houtvuurtjes, maar dat is toch anders dan de uitlaatdampen in de stad.

Vanaf september hebben de boeren het hier maar druk. Eerst moeten de druiven worden geplukt en vanaf november begint de olijvenoogst. De perserij bij ons in het dorp heeft de afgelopen tijd bijna vol continue gedraaid. Dat is nu langzamerhand wel klaar en nu begint de pijnappeloogst. Dirk is er nu al mee klaar. Hij en zijn schoonschoon klommen dan heel hoog in de bomen en met een stok met een haakmes aan het eind worden dan de pijnappels losgemaakt, zodat zij als bommen op de grond vallen. Een zo'n pijnappel (een soort grove, grote dennenappel) weegt wel 500gr en als die hoog uit de boom valt, wil je er niet onder staan! In die pijnappel zitten dan een handjevol pijnboompitten. Dus, zoals alles hier, heel veel werk voor weinig resultaat. Bij dit soort dingen moet je je arbeidsloon niet berekenen, want dan werk je zo ongeveer voor niets.