Bezoek Liselotte en David en emigratie

Dit wordt dus een verslag van 2 weken. 

Lotte en David kwamen op zondag 3 weken geleden hier 's avonds aan. Lotte had mij een aantal SMSjes gestuurd om te zeggen waar zij waren en wanneer zij dachten aan te komen. Dat had ik haar ook gevraagd om te doen. Maar ja, dan moet je wèl op je telefoon kijken of er ook SMSjes zijn binnen gekomen! Dat had ik dus niet gedaan, want ik ging er gewoon van uit dat zij pas maandag zouden komen. Dus op zondagavond wilden Peter en ik net naar bed gaan, toen er een lief stemmetje bij slaapkamerraam vroeg of zij ook binnen mocht komen!

De dagen daarna wat boodschappen gedaan en rond huis gerommeld. Lotte en David moesten ook een beetje bijkomen van de reis en hun drukke werk thuis. Op woensdag vierde Lotte haar 30e verjaardag. Ik vond het heel leuk dat zij die ook hier bij ons kon vieren. David had een lekkere brownietaart gebakken.

jarige Lotte

Vrij snel daarna raakte Peter gekwetst aan zijn tenen. Hij hoorde 's nachts dat de waterpomp van het zwembad af en toe lucht aanzoog. Daar kan ie kapot van gaan, dus Peter rende "even snel" naar buiten om de pomp uit te doen. Natuurlijk zonder licht aan te doen of een zaklantaarn mee te nemen! Daarna rende hij weer "even snel" naar binnen. Maar ja helaas . . ., hij stootte zijn tenen/voet op een gruwelijke manier aan een betonnen randje. Hij heeft er nog wel wat pleisters op geplakt en is weer naar bed gegaan (ik sliep en had niets gemerkt). Volgende dag bleek dat zijn voet behoorlijk dik was en zijn tenen vol bloederige wonden. Gelukkig was Lotte er en heeft zij trouw zijn voet elke dag schoongemaakt en weer verbonden.  Op dit moment kan Peter wel weer wat rondlopen, maar ja de  weken dat Lotte en David hier waren konden wij daardoor niet gezamenlijk op stap.

"zuster Lotte" aan het werk

Lotte en David hebben samen natuurlijk genoeg ondernomen. Zij zijn wezen shoppen in Viseu. Zij kwamen met tassen vol weer thuis! Zwemmen in het stuwmeer en bij een rivierstrand, kajakken op de rivier de Mondego en Lotte heeft ook nog een buitenrit te paard gemaakt. Dat laatste was voor mij wel een flashback. Heb vroeger zo vaak staan kijken hoe zij een paard borstelde, optuigde en wegreed.zie filmpje

Natuurlijk hebben wij met z'n allen gebarbecued. David was de grote bbq-chef en wij wachtten rustig tot het vlees op ons bordje kwam.  

 

ook de poezen vonden het reuze interessant

Natuurlijk ook regelmatig een spelletje gedaan. Peter was daar niet echt enthousiast over, maar wilde zich af en toe wel opofferen. zie filmpje

David kon 2 dingen tegelijk: triominos spelen en afkoelen in het zwembad

Vorige week zondag zijn wij eerst naar de (enige) vee tentoonstelling van de gemeente Tábua geweest. Mijn "boerenbloed" ging natuurlijk direct stromen. Dat wilde ik meemaken! Er zouden ook prijzen worden uitgedeeld en er was een defilé van paarden. 

Goed wij er in de loop van de morgen heen. Er stonden redelijk wat auto's langs de weg geparkeerd, dus wij waren in ieder geval niet de enigen. 

Het was een heel klein marktje met 2 hokken met wat schapen en geiten, een rijtje koeien van een stuk of 8, 1 ezel en 2 shetland pony's. Verder was er een warenmarktje. Maar het was heel gezellig. Er hing een  ontspannen sfeer en je liep heerlijk in de schaduw van de bomen. Wij hebben nog een tijdje op de optocht van de paarden gewacht, maar na een half uur wachten en er nog niets was geweest, zijn wij maar weggegaan. zie filmpje

de slager werkt gewoon vanuit zijn vrachtwagen

Ook de gebraden kippetjes ontbraken niet

Zondagavond zijn wij naar een openluchtconcert in Coimbra geweest. Op het programma stonden werken van Bach en Händel. Bach klonk mooi, maar het afsluitende stuk van Händel (Firework) was spectaculair. Tijdens de finale van het stuk werd echt vuurwerk afgestoken! zie filmpje

Wij waren op tijd

prachtige entourage 

Aan het einde van hun verblijf hier, heeft Lotte haar nagels nog even mooi laten maken bij Elsa

met een gouden randje!!

Lotte en David zijn inmiddels weer vertrokken richting de zee. Zij blijven daar nog tot morgen en gaan dan weer naar huis. Peter en ik zijn eind van de week druk bezig geweest met het regelen van onze emigratie (miv 1 augustus). Wij gingen er eigenlijk wel een beetje van uit dat het hier in Portugal wat moeizaam zou gaan. Wij gingen dus voor de zekerheid maar vast op donderdag naar het gemeentehuis in Tábua om ons aan te melden.

En ja, daar begon de eerste hobbel al. Wij moesten eerst naar het "dorpskantoor" in Midões om een woonverklaring op te halen. De "Presidente" (burgemeester) van Midões verklaart daarin dat wij in dat dorp wonen.
Portugal is opgedeeld eerst in een aantal provincies (in ons geval Coimbra), Coimbra is opgedeeld in een aantal gemeentes (in ons geval Tábua) en Tábua is weer opgedeeld in een aantal dorpen (in ons geval Midões). Vila do Mato, het dorpje waar wij wonen, valt dus onder Midões. En alles heeft zijn eigen bestuur. Bureaucratie!!

Goed wij dus weer naar het dorpskantoor in Midões om die woonverklaring op te halen, maar ja helaas, dat kon op dat moment niet want de Presidente was niet aanwezig. Maar, zij zouden hun best doen om het  de volgende middag klaar te hebben.

Wij dus vrijdagmiddag weer richting Midões en jawel de verklaring lag klaar. Dus wij daarmee naar Tábua, naar het gemeentehuis, voor onze inschrijving als burger in Portugal. Er moest heel veel ingevuld worden door de dame achter de balie. Zelfs de volledige namen van onze ouders moesten wij opgegeven!

verblijfsvergunning

idem

Na betaling van de nodige euries kregen wij een fraai papier mee. Dit is 5 jaar geldig en daarna krijgen wij dan onze definitieve verblijfsvergunning. Vervolgens zijn wij nog naar het ziekenfondskantoor geweest om ons ook daar in te laten schrijven. Dat was heel snel gepiept en wij zullen over een aantal dagen ons pasje in het gezondheidscentrum kunnen ophalen.

Dus de immigratie viel al met al behoorlijk mee. Maar  wij waren natuurlijk ook nog bezig met de papierwinkel rond onze emigratie uit Nederland en dat is heel andere koek! Stapels papieren moeten wij invullen en allerlei verklaringen/gegevens aanleveren. Wij zijn nog steeds bezig met het verzamelen van deze gegevens. Is echt belachelijk, want als bv de belasting zelf even in hun bestanden kijkt, hebben zij heel veel gegevens al voorhanden. Maar nee het moet allemaal zo moeilijk (bureaucratisch) mogelijk!

Maar goed, het is lekker warm weer hier, dus wij hebben 's middags alle tijd om dit soort dingen te regelen.