Beestachtige verhalen

Zoals ik op m'n vorige blog al aangekondigd had, heb ik dus een week overgeslagen. Wij zijn inmiddels al weer veilig thuisgekomen uit Nederland.

de nespêra jam van vorig blog

Het was heel gezellig vorig weekend. Super om Hanneke, haar (klein)kinderen en Liselotte en David weer te zien.Gedurende het weekend hadden Paulien en Liselotte een "moordspel" georganiseerd. Dit spel hield ongeveer in dat je briefjes uit een pot haalde waarop de naam van een slachtoffer, een moordwapen en -locatie stonden vermeld. De fantasie w.b. wapens en locaties was erg groot. Zo is Peter vermoord met een vuile luier en ik met een madeliefje. Overal waar je kwam liep je het risico dat je "vermoord" werd. Het spel ging de hele tijd door, dus ook tijdens het koude buffet en het feestje 's avonds. Aangezien de rest van de gasten in het begin van niets wisten, gaf dat soms leuke reacties als wij meldden dat er weer iemand vermoord was.

Zondagmiddag zijn wij nog bij Marlies en Mircea geweest. Nu zij niet naar ons konden komen, kwam het wel heel goed uit dat wij dit weekend bij hen in de buurt waren. ´s Avonds natuurlijk bij hen voetballen gekeken. Die arme Matteo moest echt wennen aan onze (luide) aanmoedigingen en commentaar.

Vandaag hebben wij onze nieuwe bewoner opgehaald. Hij heet Simão. Dit heeft Peter bedacht.(Si omdat hij op een siamees lijkt en mão omdat hij mau zegt). Bovendien is Simão een Portugese jongensnaam.  Hij is echt nog een heel klein hupseltje met grote oren. Echt bang is hij niet, want hij loopt al heel nieuwsgierig rond en probeert overal op en in te klimmen. Is een heel behendig katje. Hij springt op de stoel en klimt dan via mijn rug omhoog om dan heel gezellig op mijn schouder te gaan slapen. Carlos vindt het voorlopig maar niets, deze indringer. Het was heel grappig, toen wij ze lieten kennismaken, zette Simão een hoge rug op en begon hevig te grommen en te blazen. Carlos zat hem stomverbaasd aan te kijken!
Ook de confrontatie tussen Bella en Simão ging met veel geblaas en gegrom gepaard. Was heel komisch om te zien dat zo'n piepklein katje tegen die grote hond zat te grommen. Maar Bella was heel braaf en deed niets terug. Voorlopig zijn Carlos en Bella liever buiten, dan in huis met zo'n eng blazend beest.

Simão

lekker slapen bij Peter

Een paar dagen geleden liep er 's morgens vroeg nog een geit (van Dirk) bij ons in de tuin. Gelukkig was het hek naar de moestuin dicht en bleek achteraf dat zij onze druiven nog niet had ontdekt. Zoals een echte Portugese hond betaamd, stond Bella erbij en keek er naar. Honden moeten hier de geiten en schapen bewaken en niet aanvallen. De geiten kunnen, als zij willen, wel over het hek onze tuin in springen, maar omdat hun weide iets hoger ligt, lukt het hen niet om weer terug te springen. Daarom hebben wij maar niet geprobeerd om het beest te vangen, want we waren bang dat zij dan in paniek zou raken en zich zou verwonden aan het gaas. Peter is dus Dirk en Luzía maar gaan zoeken om hun geit weer tot de orde te roepen. Inmiddels had mevrouw geit een plekje gevonden waar zij volgens haar wel over het hek kon komen. D.w.z. met haar poten duwde zij het gaas naar beneden en probeerde zo er overheen te klimmen. Natuurlijk bleef zij eerst met haar ene poot vastzitten, maar zij kon zichzelf weer bevrijden. Daarna heeft zij heerlijk lopen grazen in de jonge bomenaanplant van Dirk achter ons huis. Na enige tijd lukte het Dirk en Luzía om mevrouw geit weer in haar weide te krijgen. Dirk was "not amused"!

Uit Nederland had Peter een oranje autovlag en oranje lint mee genomen. Toen wij Bella uit de kennel gingen halen, had hij de vlag op de auto gezet. Wij kregen in het dorp nogal verbaasde blikken. Voor de uitschakeling van Portugal zag je ook nauwelijks auto's rijden met Portugese vlaggetjes en slechts hier en daar hing aan een huis een vlag. Ik voelde mij iet wat gegeneerd met zo'n oranje vlag op de auto. Gelukkig zijn wij hem gelijk de eerste dag al weer verloren. Het oranje lint hangt, heel oneerbiedig, naast onze Nepalese gebedsvlaggetjes.

ook Bella is supporter van oranje

Gisterenavond natuurlijk naar voetballen gekeken. Hier in Portugal wordt het Nederlandse elftal "a mecânica laranga" genoemd, wat min of meer "de oranje machine" betekent.