Castelo Branco en omgeving

Zondagmorgen zijn wij eerst naar de Torre (hoogste bergtop van het vaste land van Portugal) gereden. Een week of wat geleden was daar nog zoveel sneeuw gevallen, dat de passen werden gesloten. Natuurlijk is er inmiddels veel sneeuw weggesmolten, maar er lag wel veel meer sneeuw dan toen wij er met Els en Hanneke zijn geweest. In de buurt van de top zijn wij een stukje gaan wandelen in een gebiedje met een aantal bergmeertjes. Wij hebben de nodige wilde narcisjes gezien, maar tante Marie was vooral enthousiast over de korstmossen en rotsformaties.

groene korstmossen

er lag dus nog veel sneeuw

Vervolgens zijn wij door gereden naar onze B&B in Ninho do Açor in de regio van Castelo Branco. De B&B was een appartement, gebouwd in een boerenschuur en het lag heerlijk rustig, ver weg van andere bebouwing. Er liep een schattig hondje rond en verder waren er 2 paarden, een ezel en een aantal varkens en koeien. Deze varkens konden echt scharrelen, want zij liepen in een weide van minstens een hectare.

scharrelende varkens

de B&B

De volgende morgen op naar de fossielen in Penha Garcia. Dit is een kloof achter een stuwdam, waar heel veel fossielen gevonden zijn. Deze liggen voor een groot deel in een klein museumpje, dat helaas die dag gesloten was. Al wandelend door de kloof zie je ook nog veel fossielen "in het wild". Het weer was inmiddels lekker warm geworden en wij hebben naast een watervalletje in de schaduw van de bomen gepicknickt. 

de kloof

een fossiel

's Middags naar Idanha-a-Velha gegaan. Dit is een heel oud ommuurd dorpje met overblijfselen van de Romeinen en een oude kathedraal. Op de kerktorens nestelden ooievaars.

voedertijd

's Avonds wilden wij uit eten. De beheerder van de B&B had ons een restaurant aanbevolen zo'n 30 km bij ons vandaan. Hij wist zeker dat het open was. Nou nee dus, toen wij daar aankwamen, was alles gesloten! Balen dus. Wij weer via een binnenweg richting B&B in de hoop dat wij ergens in een dorpje een restaurant zouden vinden, die open was. Niets dus. Toen maar doorgereden naar Castelo Branco, weer 15 km ten zuiden van de B&B. Ja een mens moet wat doen om aan eten te komen.  In het centrum ergens  lekker gegeten: vis met een russische salade. Voor het eerst in Portugal dat wij zo'n salade zagen. 

Na het eten vroeg ik om de rekening en kwam er toen achter dat ik de brillenkoker van Peter in mijn tas had gestopt i.p.v. mijn portemonnee! Handig, heel handig. Tante Marie had ook geen geld bij zich, dus toen moest ik in mijn beste Portugees gaan uitleggen, dat ik niet kon betalen...... . Lastig dus. Maar goed, wij hoefden niet af te wassen. Mijn paspoort achterlaten gaf voldoende vertrouwen dat ik de volgende morgen terug zou komen om te betalen.

Dinsdagmorgen dus eerst onze schulden voldaan en vervolgens doorgereden naar Martim Branco, een dorpje waar de huizen bijna allemaal van leisteen zijn. Deze plek kenden Peter en ik nog niet. De andere plaatsen waren wij ca. een maand geleden ook al geweest om te kijken of wij er met tante Marie heen zouden gaan.

Martim Branco

Wij hadden hier een wandeling uitgekozen, die volgens de beschrijving langs een riviertje zou lopen en voor iedereen geschikt zou zijn. 

Nu dat klopte niet helemaal. Ten eerste zag je maar af en toe het riviertje en het pad was af en toe heel smal en liep dan vlak langs een afgrond. Het was een spannende wandeling. Gelukkig is alles goed gegaan. Daarna via een hele mooie route weer naar huis gereden. 

onderweg naar huis

Woensdag rustig aan gedaan. Wij hebben nog een wandelingetje langs de Mondego gemaakt en donderdag hebben wij tante Marie al weer naar het vliegveld gebracht.

stroomversnelling in de Mondego

De rest van de week wat aangerommeld, boodschappen gedaan, wat in de tuin gewerkt en Peter is bezig om een laptop weer nieuw leven in te blazen, wat niet meevalt. Vandaag bij kennissen de nodige babyspullen opgehaald, die wij van hen konden lenen. Wij hebben deze volgende week nodig, want dan komen Marlies, Mircea en Matteo een aantal dagen logeren.