Ook deze week stond nog in het teken van het bezoek van Hanneke en Els.
Wat wij afgelopen maandag en dinsdag hebben gedaan, staat nog in het blog van vorige week.
Woensdag zijn wij naar de Serra da Estrela geweest. Dit is een bergketen ten oosten van ons. De Torre is de hoogste top en tevens de hoogste berg van continentaal Portugal. (Op de Azoren ligt een nóg hogere berg). Het mooie van de Torre is dat je mét de auto helemaal op de top kunt komen. Hij is precies 2000m hoog. Eigenlijk is hij 1996m, maar dictator Salazar vond dat de top 2000m hoog moest zijn en heeft er dus een torentje op laten plaatsen, zodat de gewenste hoogte werd bereikt.
Er lag nog hier en daar wat sneeuw. In de winter kan je er nl skiën. Wij zijn een stukje over de top naar de andere kant gereden, waar je een prachtig uitzicht hebt op de bergen en het gletsjerdal van de rivier de Zêzere. Op de Torre zelf hebben wij geluncht en wat rondgekeken in de souvenirswinkeltjes.
Donderdag zijn wij de andere kant opgereden, naar de kust bij Figueira da Foz. Wij wonen hier echt ideaal: ruim een uur rijden en je staat òf op de hoogste berg van Portugal òf je staat in de Atlantische Oceaan!
Eerst zijn wij naar de zoutpannen gegaan. Toen wij aankwamen werd het zoutmuseum nèt gesloten ivm de lunch. Nu vonden wij dat niet zo erg, maar wij zagen, achter een houten scherm in de schaduw, een paar tafeltjes en stoeltjes staan. Een ideale picknickplek dus. Ik vragen of wij daar dan wel konden gaan zitten. "Nee, het museum is gesloten" kreeg ik als antwoord. Wij hebben toen naar een ander plekje gezocht, maar dat viel niet mee. Geen schaduw te bekennen. De dame van het museum was inmiddels vertrokken en toen zagen wij dat de houten schermen niet helemaal gesloten waren. Als echte Hollanders zijn wij toen maar heel brutaal tòch aan een tafeltje gaan zitten heerlijk in de schaduw.
De zoutpannen vielen wat tegen, was allemaal een beetje verwaarloosd. Andere jaren zag je nog dat er zout werd gewonnen, maar nu lag alles er verlaten bij. Jammer.
Na een korte rondwandeling zijn wij verder gereden naar het strand, want wij wilden natuurlijk wel even pootje baden. Het was een kalme zee, maar de golven komen toch altijd hoger dan je verwacht, dus hielden wij onze kleren natuurlijk niet droog.
Op de terugweg nog koffie gedronken op een terrasje in Penacova, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de rivier de Mondego en de bergen daar achter.
Vrijdag, de laatste dag, hadden wij een rustdag gepland. Wij zijn alleen 's middags, via een lokaal voetpad, naar het huis gelopen dat wij hiervoor huurden. Verder die dag wat geklust en in de tuin gewerkt.
Zaterdagmorgen hebben wij Els en Hanneke naar hun hotel in Porto gebracht.. Samen nog even geluncht en toen zijn Peter en ik, via Ikea, weer naar huis gereden.
Vandaag de was gedaan en nu gaan wij ons weer opmaken voor het volgende bezoek. A.s. donderdag komt tante Marie, de tante van Peter, 2 weken hier op vakantie.
Wat wij afgelopen maandag en dinsdag hebben gedaan, staat nog in het blog van vorige week.
Woensdag zijn wij naar de Serra da Estrela geweest. Dit is een bergketen ten oosten van ons. De Torre is de hoogste top en tevens de hoogste berg van continentaal Portugal. (Op de Azoren ligt een nóg hogere berg). Het mooie van de Torre is dat je mét de auto helemaal op de top kunt komen. Hij is precies 2000m hoog. Eigenlijk is hij 1996m, maar dictator Salazar vond dat de top 2000m hoog moest zijn en heeft er dus een torentje op laten plaatsen, zodat de gewenste hoogte werd bereikt.
 |
| met de voeten in de sneeuw |
Er lag nog hier en daar wat sneeuw. In de winter kan je er nl skiën. Wij zijn een stukje over de top naar de andere kant gereden, waar je een prachtig uitzicht hebt op de bergen en het gletsjerdal van de rivier de Zêzere. Op de Torre zelf hebben wij geluncht en wat rondgekeken in de souvenirswinkeltjes.
 |
| begin van de Zêzere gletsjer |
Donderdag zijn wij de andere kant opgereden, naar de kust bij Figueira da Foz. Wij wonen hier echt ideaal: ruim een uur rijden en je staat òf op de hoogste berg van Portugal òf je staat in de Atlantische Oceaan!
Eerst zijn wij naar de zoutpannen gegaan. Toen wij aankwamen werd het zoutmuseum nèt gesloten ivm de lunch. Nu vonden wij dat niet zo erg, maar wij zagen, achter een houten scherm in de schaduw, een paar tafeltjes en stoeltjes staan. Een ideale picknickplek dus. Ik vragen of wij daar dan wel konden gaan zitten. "Nee, het museum is gesloten" kreeg ik als antwoord. Wij hebben toen naar een ander plekje gezocht, maar dat viel niet mee. Geen schaduw te bekennen. De dame van het museum was inmiddels vertrokken en toen zagen wij dat de houten schermen niet helemaal gesloten waren. Als echte Hollanders zijn wij toen maar heel brutaal tòch aan een tafeltje gaan zitten heerlijk in de schaduw.
 |
| zoutpannen |
De zoutpannen vielen wat tegen, was allemaal een beetje verwaarloosd. Andere jaren zag je nog dat er zout werd gewonnen, maar nu lag alles er verlaten bij. Jammer.
Na een korte rondwandeling zijn wij verder gereden naar het strand, want wij wilden natuurlijk wel even pootje baden. Het was een kalme zee, maar de golven komen toch altijd hoger dan je verwacht, dus hielden wij onze kleren natuurlijk niet droog.
 |
| met de voeten in de zee |
Op de terugweg nog koffie gedronken op een terrasje in Penacova, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de rivier de Mondego en de bergen daar achter.
 |
| uitzicht over de Mondego |
Vrijdag, de laatste dag, hadden wij een rustdag gepland. Wij zijn alleen 's middags, via een lokaal voetpad, naar het huis gelopen dat wij hiervoor huurden. Verder die dag wat geklust en in de tuin gewerkt.
 |
| over ´t voetpad |
 |
| op weg naar huis |
 |
| weer thuis |
Zaterdagmorgen hebben wij Els en Hanneke naar hun hotel in Porto gebracht.. Samen nog even geluncht en toen zijn Peter en ik, via Ikea, weer naar huis gereden.
Vandaag de was gedaan en nu gaan wij ons weer opmaken voor het volgende bezoek. A.s. donderdag komt tante Marie, de tante van Peter, 2 weken hier op vakantie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten