Zo heb je een paar weken niet zo heel veel te vertellen en dan is er plotseling een week, waarvoor het blog eigenlijk te kort is!
Laat ik bij het begin beginnen:
Dinsdagmorgen hebben wij Bella naar de kennel gebracht en zijn toen via een heerlijke slingerweg naar Castelo Branco gereden. Was een prachtige tocht. Onderweg nog wel bijna verongelukt. We reden dus op die vrij smalle slingerweg heuvelop, toen er plotseling, in een bocht, heuvelaf een grote vrachtwagen met boomstammen ons tegemoet kwam. Gelukkig zijn de reflexen van Peter nog prima en week hij net voldoende uit om de vrachtwagen te ontwijken. Het scheelde centimeters! Veel ruimte aan de rechterkant hadden we ook niet, want daar was een afgrond.
Castelo Branco is een mooie, vrij moderne stad met in het centrum grote nieuwe gebouwen en een plein met fonteinen en terrasjes. Op het VVV waren ze erg behulpzaam, maar hadden ze weinig info. Na een lekker ijsje op een terrasje zijn wij richting onze B&B gegaan.
Onderweg veranderde het landschap van heuvelachtig naar vrij vlak. Deed ons erg aan Noord-Frankrijk denken. Grote stukken landbouwgrond, doorkruist met een paar rechte wegen en hier en daar een boerderij. De bebouwing van de gronden was m.n. veel, heel veel olijvenbomen en verder kurk- en steeneiken. Tussen de bomen liepen dan grote kuddes koeien, schapen of geiten. Ik had echt het gevoel op vakantie te zijn. De natuur is zo totaal verschillend van die bij ons. Ik heb de indruk dat het van oudsher een rijkere omgeving is. De kleinschaligheid, zoals bij ons, zie je niet. Geen kleine tuintjes, maar grote landbouwgebieden. Een vrij "leeg" landschap: weinig dorpjes en landweggetjes.
De B&B was geweldig. De eigenaars heel vriendelijk en gaven veel info over wat te bezichtigen en waar te eten. Op het terrein stonden wat lage gebouwen, waarvan er eentje de B&B was en de andere waren ateliers voor weven, metaalornamenten, houtbewerking en kaarsen. We kregen een interessante rondleiding door de ateliers. Het was voor ons trouwens leuk om te ontdekken, dat wij het gesprokene redelijk goed kunnen verstaan. Verder viel mij op dat ze in deze regio een duidelijk Spaans accent en uitdrukkingen hebben.
Na de rondleiding zijn wij nog een stukje gaan wandelen. Niet ver van de B&B was een bosje, waar het vogelgezang oorverdovend was. We zagen daar ook een vogel, die wij volgens ons nog nooit gezien hadden en die daar veel voorkomt. Maar ja om hem te filmen valt nog niet mee! Gelukkig wel een foto gemaakt. klik hier voor filmpje
De volgende dag zijn wij eerst naar Idanha-a-Velha gegaan. Dit is een oude stad/vesting met ca. 80 inwoners. Het is gebouwd op de fundamenten van een Romeinse stad, waarvan je de resten nog kan zien. Het stadje is deels nog ommuurd door de oude stadsmuren. Wat we heel indrukwekkend vonden was de gerestaureerde olijvenpers. Ook de ooievaars, die op de kerktorens nestelden waren heel fotogeniek. In de Rio Ponsul, die vlak langs het stadje stroomt, zag je nog de oude doorwaadbare plaats met daarnaast de stapstenen. klik hier voor filmpje
Hierna was het tijd om een stukje naar het zuiden te rijden, waar de boot op ons wachtte om een tochtje op de Rio Ponsul en de Taag te maken. Het was een klein motorbootje, waarop wij de enige passagiers waren. De kapitein wilde veel vertellen en sprak gelukkig goed Engels. Het hoogtepunt van het tochtje was het spotten van 2 zwarte ooievaars (symbool van het natuurpark). Verder niet zo veel vogels gezien. Wel veel steile hellingen, begroeid met olijfbomen, die ca. 70 jaar geleden geplant waren. Een tijdje waren er nog voldoende mensen in het gebied, die de olijven konden/wilden oogsten met behulp van ezels. Maar nu staan de olijvenplantages er al jaren verwaarloosd bij. Er is niemand over die dit werk nog wil/kan doen. klik hier voor filmpje
De volgende dag vertrokken naar Monsanto. Dit is een dorpje, gebouwd halverwege een berghelling met op de top een grote kasteelruïne. Al van verre kan je de berg zien opdoemen vanuit het vrij vlakke landschap.
We zijn met de auto tot aan het begin van het dorpje gereden. Daarna door de smalle straatjes steeds heuvelop gelopen tot het kasteel. Was een hele klim, maar de moeite waard. Veel mooie doorkijkjes en uitzicht over de omgeving. Bij het kasteel was het uitzicht overweldigend. Wij konden ons goed voorstellen dat dit vroeger een onneembare vesting was. In de verte konden wij Idanha-a-Velha zien liggen.klik hier voor filmpje
Hierna zijn we doorgereden naar Penha Garcia. Ook weer een dorpje, gebouwd tegen de helling. Hier wilden wij de fossielenroute lopen. De naam zegt het al, dit moest een vindplaats zijn van veel fossielen. Ook hier dus eerst weer heuvelop naar een kasteelruïne gelopen en op de top zagen wij aan de andere kant al een grote kloof met een klein riviertje. Dit bleek de Rio Ponsul weer te zijn. Nu vlak bij zijn oorsprong. Via een steil pad liepen wij naar beneden de kloof in. Aan de zijkanten ontdekten wij een aantal fossielen. Maar zelfs gewoon op het pad zag Peter fossielen. Helemaal beneden een stukje langs de rivier met oude watermolens gelopen en toen zagen wij een huisje waar boven de deur het woord "fosseis" (fossielen) stond. Nu had de eigenaar van de B&B ons verteld dat hier ergens een museumpje met allemaal fossielen moest zijn. Ik er heen, maar helaas het was net gesloten voor de lunch. Gelukkig zag de eigenaar ons en hij was zo vriendelijk om de deur weer open te doen. Het was een ruimte met een wereld aan fossielen en edelstenen. Allemaal in dat gebied gevonden. Prachtig en onvoorstelbaar om deze dingen, die al miljoenen jaren oud zijn, in het echt te zien. klik hier voor filmpje
Hierna onze auto weer opgezocht en dit keer via de snelweg, is wel een stuk langer, maar even snel als binnendoor, weer naar huis gereden.
Conclusie: het waren een paar heerlijke dagen. Alleen de roofvogels hebben wij niet gezien. Ik neem aan dat wij daarvoor net niet in het goede gebied waren.
De volgende avond, Goede Vrijdag, 's avonds met Lydy&Liesbeth naar Coimbra geweest. In de oude Kathedraal was een uitvoering van het Requiem van Mozart (hét onderwerp uit de film Amadeus). Uitgevoerd door hetzelfde koor en orkest als het concert waar Peter en ik 2 weken geleden heen waren geweest. De uitvoering was weer geweldig! Je voelde je helemaal omhuld, opgenomen in de muziek. Het was perfect zoals het koor kon schakelen van heel zacht naar heel hard met alle gradaties daar tussen in. Na afloop zijn wij natuurlijk nog ergens lekker gaan eten. klik hier voor filmpje
Als letterlijke klap op de vuurpijl zijn wij zaterdagavond in Tondela gaan kijken naar "Queima e Rebentamento do Judas". Dat is letterlijk vertaald "de verbranding en het opblazen van Judas". Dit wordt op veel plaatsen in Portugal op de zaterdag voor Pasen opgevoerd. In Tondela was het een openluchtspektakel met muziek, zang en dans door 200 vrijwilligers, ondersteund door veel vuur(werk). Helaas waren wij te laat om nog een plekje op de tribune te bemachtigen, dus konden we niet alles goed zien. Volgend jaar gaan we zeker weer, maar dan ruim op tijd! klik hier voor filmpje
Vanmiddag waren wij uitgenodigd bij Dirk en Luzía voor de Paasmaaltijd. Dat was dus weer smullen van lamsvlees en heerlijke toetjes. Het heeft altijd wel wat speciaals om daar zo half buiten met z'n allen te eten. In de loop van de middag kwam "het kruis" natuurlijk weer. Dit is een Paastraditie in Portugal. Mensen van de kerk komen dan, op verzoek, met het kruis bij de dorpelingen thuis om het huis en de bewoners te zegenen. Na een kort gebed, weiwater zegening en het kussen van het kruis gaan ze weer naar een volgend adres. De bewoners steken dan vaak een of meer vuurpijlen af . Je hoort dus de hele dag vuurwerk knallen. klik hier voor filmpje
Oh ja in de moestuin zijn de eerste zaadjes al opgekomen. Het was de afgelopen dagen heel warm hier. Voor de rest van de week is er koeler, natter weer voorspeld. Dus zal het nu wel wat langer duren voor de rest van de zaadjes ontkiemen.
Laat ik bij het begin beginnen:
Dinsdagmorgen hebben wij Bella naar de kennel gebracht en zijn toen via een heerlijke slingerweg naar Castelo Branco gereden. Was een prachtige tocht. Onderweg nog wel bijna verongelukt. We reden dus op die vrij smalle slingerweg heuvelop, toen er plotseling, in een bocht, heuvelaf een grote vrachtwagen met boomstammen ons tegemoet kwam. Gelukkig zijn de reflexen van Peter nog prima en week hij net voldoende uit om de vrachtwagen te ontwijken. Het scheelde centimeters! Veel ruimte aan de rechterkant hadden we ook niet, want daar was een afgrond.
Castelo Branco is een mooie, vrij moderne stad met in het centrum grote nieuwe gebouwen en een plein met fonteinen en terrasjes. Op het VVV waren ze erg behulpzaam, maar hadden ze weinig info. Na een lekker ijsje op een terrasje zijn wij richting onze B&B gegaan.
Onderweg veranderde het landschap van heuvelachtig naar vrij vlak. Deed ons erg aan Noord-Frankrijk denken. Grote stukken landbouwgrond, doorkruist met een paar rechte wegen en hier en daar een boerderij. De bebouwing van de gronden was m.n. veel, heel veel olijvenbomen en verder kurk- en steeneiken. Tussen de bomen liepen dan grote kuddes koeien, schapen of geiten. Ik had echt het gevoel op vakantie te zijn. De natuur is zo totaal verschillend van die bij ons. Ik heb de indruk dat het van oudsher een rijkere omgeving is. De kleinschaligheid, zoals bij ons, zie je niet. Geen kleine tuintjes, maar grote landbouwgebieden. Een vrij "leeg" landschap: weinig dorpjes en landweggetjes.
De B&B was geweldig. De eigenaars heel vriendelijk en gaven veel info over wat te bezichtigen en waar te eten. Op het terrein stonden wat lage gebouwen, waarvan er eentje de B&B was en de andere waren ateliers voor weven, metaalornamenten, houtbewerking en kaarsen. We kregen een interessante rondleiding door de ateliers. Het was voor ons trouwens leuk om te ontdekken, dat wij het gesprokene redelijk goed kunnen verstaan. Verder viel mij op dat ze in deze regio een duidelijk Spaans accent en uitdrukkingen hebben.
 |
| eetzaal, tevens expositieruimte |
 |
| vreemde vogel |
Na de rondleiding zijn wij nog een stukje gaan wandelen. Niet ver van de B&B was een bosje, waar het vogelgezang oorverdovend was. We zagen daar ook een vogel, die wij volgens ons nog nooit gezien hadden en die daar veel voorkomt. Maar ja om hem te filmen valt nog niet mee! Gelukkig wel een foto gemaakt. klik hier voor filmpje
De volgende dag zijn wij eerst naar Idanha-a-Velha gegaan. Dit is een oude stad/vesting met ca. 80 inwoners. Het is gebouwd op de fundamenten van een Romeinse stad, waarvan je de resten nog kan zien. Het stadje is deels nog ommuurd door de oude stadsmuren. Wat we heel indrukwekkend vonden was de gerestaureerde olijvenpers. Ook de ooievaars, die op de kerktorens nestelden waren heel fotogeniek. In de Rio Ponsul, die vlak langs het stadje stroomt, zag je nog de oude doorwaadbare plaats met daarnaast de stapstenen. klik hier voor filmpje
 |
| doorwaadbare plaats met stapstenen in de Ponsul - Idaha-a-Velha |
 |
| Idanha-a-Velha |
Hierna was het tijd om een stukje naar het zuiden te rijden, waar de boot op ons wachtte om een tochtje op de Rio Ponsul en de Taag te maken. Het was een klein motorbootje, waarop wij de enige passagiers waren. De kapitein wilde veel vertellen en sprak gelukkig goed Engels. Het hoogtepunt van het tochtje was het spotten van 2 zwarte ooievaars (symbool van het natuurpark). Verder niet zo veel vogels gezien. Wel veel steile hellingen, begroeid met olijfbomen, die ca. 70 jaar geleden geplant waren. Een tijdje waren er nog voldoende mensen in het gebied, die de olijven konden/wilden oogsten met behulp van ezels. Maar nu staan de olijvenplantages er al jaren verwaarloosd bij. Er is niemand over die dit werk nog wil/kan doen. klik hier voor filmpje
De volgende dag vertrokken naar Monsanto. Dit is een dorpje, gebouwd halverwege een berghelling met op de top een grote kasteelruïne. Al van verre kan je de berg zien opdoemen vanuit het vrij vlakke landschap.
 |
| Monsanto |
We zijn met de auto tot aan het begin van het dorpje gereden. Daarna door de smalle straatjes steeds heuvelop gelopen tot het kasteel. Was een hele klim, maar de moeite waard. Veel mooie doorkijkjes en uitzicht over de omgeving. Bij het kasteel was het uitzicht overweldigend. Wij konden ons goed voorstellen dat dit vroeger een onneembare vesting was. In de verte konden wij Idanha-a-Velha zien liggen.klik hier voor filmpje
 |
| dorp Monsanto |
Hierna zijn we doorgereden naar Penha Garcia. Ook weer een dorpje, gebouwd tegen de helling. Hier wilden wij de fossielenroute lopen. De naam zegt het al, dit moest een vindplaats zijn van veel fossielen. Ook hier dus eerst weer heuvelop naar een kasteelruïne gelopen en op de top zagen wij aan de andere kant al een grote kloof met een klein riviertje. Dit bleek de Rio Ponsul weer te zijn. Nu vlak bij zijn oorsprong. Via een steil pad liepen wij naar beneden de kloof in. Aan de zijkanten ontdekten wij een aantal fossielen. Maar zelfs gewoon op het pad zag Peter fossielen. Helemaal beneden een stukje langs de rivier met oude watermolens gelopen en toen zagen wij een huisje waar boven de deur het woord "fosseis" (fossielen) stond. Nu had de eigenaar van de B&B ons verteld dat hier ergens een museumpje met allemaal fossielen moest zijn. Ik er heen, maar helaas het was net gesloten voor de lunch. Gelukkig zag de eigenaar ons en hij was zo vriendelijk om de deur weer open te doen. Het was een ruimte met een wereld aan fossielen en edelstenen. Allemaal in dat gebied gevonden. Prachtig en onvoorstelbaar om deze dingen, die al miljoenen jaren oud zijn, in het echt te zien. klik hier voor filmpje
 |
| Penha Garcia |
Hierna onze auto weer opgezocht en dit keer via de snelweg, is wel een stuk langer, maar even snel als binnendoor, weer naar huis gereden.
Conclusie: het waren een paar heerlijke dagen. Alleen de roofvogels hebben wij niet gezien. Ik neem aan dat wij daarvoor net niet in het goede gebied waren.
De volgende avond, Goede Vrijdag, 's avonds met Lydy&Liesbeth naar Coimbra geweest. In de oude Kathedraal was een uitvoering van het Requiem van Mozart (hét onderwerp uit de film Amadeus). Uitgevoerd door hetzelfde koor en orkest als het concert waar Peter en ik 2 weken geleden heen waren geweest. De uitvoering was weer geweldig! Je voelde je helemaal omhuld, opgenomen in de muziek. Het was perfect zoals het koor kon schakelen van heel zacht naar heel hard met alle gradaties daar tussen in. Na afloop zijn wij natuurlijk nog ergens lekker gaan eten. klik hier voor filmpje
Als letterlijke klap op de vuurpijl zijn wij zaterdagavond in Tondela gaan kijken naar "Queima e Rebentamento do Judas". Dat is letterlijk vertaald "de verbranding en het opblazen van Judas". Dit wordt op veel plaatsen in Portugal op de zaterdag voor Pasen opgevoerd. In Tondela was het een openluchtspektakel met muziek, zang en dans door 200 vrijwilligers, ondersteund door veel vuur(werk). Helaas waren wij te laat om nog een plekje op de tribune te bemachtigen, dus konden we niet alles goed zien. Volgend jaar gaan we zeker weer, maar dan ruim op tijd! klik hier voor filmpje
Vanmiddag waren wij uitgenodigd bij Dirk en Luzía voor de Paasmaaltijd. Dat was dus weer smullen van lamsvlees en heerlijke toetjes. Het heeft altijd wel wat speciaals om daar zo half buiten met z'n allen te eten. In de loop van de middag kwam "het kruis" natuurlijk weer. Dit is een Paastraditie in Portugal. Mensen van de kerk komen dan, op verzoek, met het kruis bij de dorpelingen thuis om het huis en de bewoners te zegenen. Na een kort gebed, weiwater zegening en het kussen van het kruis gaan ze weer naar een volgend adres. De bewoners steken dan vaak een of meer vuurpijlen af . Je hoort dus de hele dag vuurwerk knallen. klik hier voor filmpje
 |
| eten bij Dirk en Luzía |
Oh ja in de moestuin zijn de eerste zaadjes al opgekomen. Het was de afgelopen dagen heel warm hier. Voor de rest van de week is er koeler, natter weer voorspeld. Dus zal het nu wel wat langer duren voor de rest van de zaadjes ontkiemen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten