Begin van de week, samen met Dirk en zijn hond Vrusk, naar het dorp geweest. Éénmaal per jaar vindt daar een vaccinatieactie tegen hondsdolheid plaats. Het was geweldig om mee te maken. De dierenarts zat in het bushokje met een koeltas naast zich en wij stonden op straat in de rij ervoor met allemaal een hond aan een touwtje.
Normaal gesproken gaan wij voor de vaccinaties naar de dierenarts, maar we dachten in het dorp sneller klaar te zijn. Nou nee dus. Aangezien het nu verplicht is dat alle honden gechipt moeten zijn, nam de handeling per hond nogal wat tijd in beslag. Bovendien was de dierenarts nu ook niet een van de vlotste. Hij moest veel, heel veel papieren in vullen, want daar zijn ze hier gek op en er moest natuurlijk ook veel gepraat worden.
De meeste honden gedroegen zich voorbeeldig. Bella niet natuurlijk, want die wil niet ingeënt worden. Peter moest haar in de houtgreep nemen.
Het was weer een geweldige happening. Ook van het onderlinge commentaar en de discussies wie nu wanneer aan de beurt was enz heb ik, voor zover ik het kon verstaan, genoten. filmpje inenten
Afgelopen woensdag hebben wij eindelijk weer eens een lange wandeling gemaakt. We zijn naar de Serra da Estrela geweest en bij Vale do Rossim een eind gewandeld. Wally en Greet hadden deze wandeling al eens gemaakt en op Wikilocs gezet. Wikilocs is een internetsite waar je routes kan up- en downloaden naar je GPS. Was een prachtige wandeling. Je begint bij een stuwmeer en gaat dan de hele tijd bergop over een bergpad. Eindpunt is een bunker die in de rotswand is gebouwd. Vervolgens zelfde weg terug.
Probleem voor ons was echter dat al vrij snel onze GPS uitviel omdat de batterijen leeg waren en wij er natuurlijk niet aan gedacht hadden om reserve batterijen mee te nemen. Dit gebeurde natuurlijk toen wij ons een weg aan het banen waren door manshoog struikgewas. Het pad was op dat moment een stromend beekje en geen markeringen te bekennen natuurlijk. In het begin waren zo wie zo weinig markeringen. Later zagen wij wel veel steenmannetjes langs de paden.Het enige dat we konden doen, was Bella volgen, want wij zagen alleen struikgewas.
Wij zeiden altijd dat Bella een beetje dom hondje is, maar dat nemen wij helemaal terug. Zij is een echte speurhond! Het leek wel of zij het pad kon ruiken, want vaak als wij even geen steenmannetjes meer zagen, dan hoefden wij haar alleen maar te volgen en we kwamen weer goed uit.
Uiteindelijk hebben we niet helemaal tot de bunker gelopen. We kwamen op een gegeven moment bij een grote vallei en daar liepen meerdere paden en we wisten niet welke kant we op moesten. Dus hebben we daar gepicknickt en zijn teruggekeerd. Onderweg 1 man gezien, een Duitser, verder helemaal niets gehoord of gezien. Was heerlijk. Grote afknapper kwam toen we weer bij het beginpunt (café met terras) aankwamen. Wat stond daar: een Nederlandse bus en het terras zat vol met 50+ers! Zij hadden daar ook een wandeling olv een gids gemaakt en 's morgens een meditatie aan het stuwmeer gedaan. filmpje wandeling Vale do Rossim
Vrijdagavond weer eens gezellig met Lydy & Liesbeth en Wally & Greet gegeten in ons vaste restaurantje in Vila Franca en van de weeromstuit gaan we vanavond weer met hen en een heel stel campinggasten bij Gloria kip gegeten.
| Vrusk is aan de beurt |
| Bella is aan de beurt |
De meeste honden gedroegen zich voorbeeldig. Bella niet natuurlijk, want die wil niet ingeënt worden. Peter moest haar in de houtgreep nemen.
Het was weer een geweldige happening. Ook van het onderlinge commentaar en de discussies wie nu wanneer aan de beurt was enz heb ik, voor zover ik het kon verstaan, genoten. filmpje inenten
Afgelopen woensdag hebben wij eindelijk weer eens een lange wandeling gemaakt. We zijn naar de Serra da Estrela geweest en bij Vale do Rossim een eind gewandeld. Wally en Greet hadden deze wandeling al eens gemaakt en op Wikilocs gezet. Wikilocs is een internetsite waar je routes kan up- en downloaden naar je GPS. Was een prachtige wandeling. Je begint bij een stuwmeer en gaat dan de hele tijd bergop over een bergpad. Eindpunt is een bunker die in de rotswand is gebouwd. Vervolgens zelfde weg terug.
Probleem voor ons was echter dat al vrij snel onze GPS uitviel omdat de batterijen leeg waren en wij er natuurlijk niet aan gedacht hadden om reserve batterijen mee te nemen. Dit gebeurde natuurlijk toen wij ons een weg aan het banen waren door manshoog struikgewas. Het pad was op dat moment een stromend beekje en geen markeringen te bekennen natuurlijk. In het begin waren zo wie zo weinig markeringen. Later zagen wij wel veel steenmannetjes langs de paden.Het enige dat we konden doen, was Bella volgen, want wij zagen alleen struikgewas.
Wij zeiden altijd dat Bella een beetje dom hondje is, maar dat nemen wij helemaal terug. Zij is een echte speurhond! Het leek wel of zij het pad kon ruiken, want vaak als wij even geen steenmannetjes meer zagen, dan hoefden wij haar alleen maar te volgen en we kwamen weer goed uit.
Uiteindelijk hebben we niet helemaal tot de bunker gelopen. We kwamen op een gegeven moment bij een grote vallei en daar liepen meerdere paden en we wisten niet welke kant we op moesten. Dus hebben we daar gepicknickt en zijn teruggekeerd. Onderweg 1 man gezien, een Duitser, verder helemaal niets gehoord of gezien. Was heerlijk. Grote afknapper kwam toen we weer bij het beginpunt (café met terras) aankwamen. Wat stond daar: een Nederlandse bus en het terras zat vol met 50+ers! Zij hadden daar ook een wandeling olv een gids gemaakt en 's morgens een meditatie aan het stuwmeer gedaan. filmpje wandeling Vale do Rossim
Vrijdagavond weer eens gezellig met Lydy & Liesbeth en Wally & Greet gegeten in ons vaste restaurantje in Vila Franca en van de weeromstuit gaan we vanavond weer met hen en een heel stel campinggasten bij Gloria kip gegeten.
Voel helemaal met je mee Phil. Die rust is heerlijk en als je dan een bus van die 50 plussers tegen komt die de rust enorm verstoren. Inderdaad een afknapper. Peter heeft het gelukkig overleefd die moeilijke afdaling. Wat een humor heeft die man. Groetjes en een fijne avond. Bert
BeantwoordenVerwijderen