We zijn vrijdag met Carlos (onze kater) naar de dierenarts geweest. Een dag of wat eerder kwam hij thuis en wilde niet opgetild worden. Leek er op dat hij pijn aan zijn heupen/poten had. Maar konden eigenlijk niets ontdekken totdat wij vrijdagmiddag zagen dat hij een behoorlijke wond net boven zijn staart had.
Dus Carlos in zijn mandje gedaan en op naar de dierenarts in Oliveira do Hospital. Moet gehecht worden aldus de dierenarts. Moesten maar even ergens koffie gaan drinken en met 20 min terugkomen. Bij deze dierenarts doen ze alle ingrepen direct, vandaar ook het soms lange wachten.
Toen we Carlos weer kwamen ophalen, bleek dat hij minstens 6 hechtingen dwars over de staartwortel had! Was goed te pakken genomen door waarschijnlijk een hond. Carlos lag nog buiten westen in zijn mandje en wij kregen een spuit met pijnstiller mee voor de volgende dag (moest Peter geven, ik durf dat niet) en een handje antibioticapillen voor de rest van de week.
Elke dag moeten wij de wond schoonmaken met betadine en er daarna speciale zalf op smeren.
Vandaag gaat het al een stuk beter, hij loopt al weer rond en slaapt in ons bed. Dus maar hopen dat er verder geen infectie bijkomt.
Peter is inmiddels al bijna klaar met het leggen van de tegels in de badkamer. Ons leven wordt steeds primitiever. Het begon met het afsluiten van de douche. Is geen probleem: van elke dag zwemmen word je ook schoon en haren wassen kon nog boven de wastafel. Vervolgens werd deze week het water van de wastafel en de wc afgesloten. Ook dat is nog te overleven: tandenpoetsen in de keuken en met een emmer water de wc doorspoelen gaat ook. Maar. . . vandaag was dus de wc zelf ook weg en dat houdt in dat ik zojuist op een emmer moest plassen! Dit wordt toch al wat minder, maar gelukkig is over een paar uur de tegellijm droog en kan de wc weer geplaatst worden en zal alles langzamerhand weer normaal en heel mooi worden!
Toen wij afgelopen week 's avonds een hapje gingen eten in ons vaste restaurantje een paar dorpen verderop, reden we achterop een begrafenisstoet. Waarschijnlijk ivm het warme weer werd de plechtigheid 's avonds gehouden. De begraafplaatsen liggen meestal buiten het dorp en de familie, vrienden en belangstellenden lòpen achter de lijkwagen aan. In dit geval dus over een doorgaande weg. Iedereen, zowel tegemoetkomend als achteroprijdend verkeer, moet gewoon wachten en doet dat ook zonder enig probleem.
De stoet bestaat uit natuurlijk de lijkwagen, maar ook meneer pastoor, een paar mannen die het kruis, kerkvaandel en staanders met daarin kaarsen dragen. Verder nog een aantal dorpelingen, die rond de kist lopen en gekleed zijn in een jak in de kleuren van dat dorp en daarna de familie enz.
 |
| een beetje troosten |
 |
| doktertje spelen |
Dus Carlos in zijn mandje gedaan en op naar de dierenarts in Oliveira do Hospital. Moet gehecht worden aldus de dierenarts. Moesten maar even ergens koffie gaan drinken en met 20 min terugkomen. Bij deze dierenarts doen ze alle ingrepen direct, vandaar ook het soms lange wachten.
Toen we Carlos weer kwamen ophalen, bleek dat hij minstens 6 hechtingen dwars over de staartwortel had! Was goed te pakken genomen door waarschijnlijk een hond. Carlos lag nog buiten westen in zijn mandje en wij kregen een spuit met pijnstiller mee voor de volgende dag (moest Peter geven, ik durf dat niet) en een handje antibioticapillen voor de rest van de week.
Elke dag moeten wij de wond schoonmaken met betadine en er daarna speciale zalf op smeren.
Vandaag gaat het al een stuk beter, hij loopt al weer rond en slaapt in ons bed. Dus maar hopen dat er verder geen infectie bijkomt.
Peter is inmiddels al bijna klaar met het leggen van de tegels in de badkamer. Ons leven wordt steeds primitiever. Het begon met het afsluiten van de douche. Is geen probleem: van elke dag zwemmen word je ook schoon en haren wassen kon nog boven de wastafel. Vervolgens werd deze week het water van de wastafel en de wc afgesloten. Ook dat is nog te overleven: tandenpoetsen in de keuken en met een emmer water de wc doorspoelen gaat ook. Maar. . . vandaag was dus de wc zelf ook weg en dat houdt in dat ik zojuist op een emmer moest plassen! Dit wordt toch al wat minder, maar gelukkig is over een paar uur de tegellijm droog en kan de wc weer geplaatst worden en zal alles langzamerhand weer normaal en heel mooi worden!
Toen wij afgelopen week 's avonds een hapje gingen eten in ons vaste restaurantje een paar dorpen verderop, reden we achterop een begrafenisstoet. Waarschijnlijk ivm het warme weer werd de plechtigheid 's avonds gehouden. De begraafplaatsen liggen meestal buiten het dorp en de familie, vrienden en belangstellenden lòpen achter de lijkwagen aan. In dit geval dus over een doorgaande weg. Iedereen, zowel tegemoetkomend als achteroprijdend verkeer, moet gewoon wachten en doet dat ook zonder enig probleem.
De stoet bestaat uit natuurlijk de lijkwagen, maar ook meneer pastoor, een paar mannen die het kruis, kerkvaandel en staanders met daarin kaarsen dragen. Verder nog een aantal dorpelingen, die rond de kist lopen en gekleed zijn in een jak in de kleuren van dat dorp en daarna de familie enz.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten