Op donderdag zijn we met de auto van Gerês naar Miranda do Douro gereden. Miranda d.D. ligt in het natuurpark Douro Internacional in het Noord Oosten van Portugal aan de grens met Spanje. Het was ca 265km, maar alle bochtige wegen houden nogal op. Wat niet uitmaakte want we genoten van het mooie landschap.
Voor het eten nog een wandeling door Miranda gemaakt. Het is een oude vestingsstad aan de Spaanse grens met een mooi oud centrum met 2 kerken, oude stadsmuren en een ruïne van een kasteel.
De volgende morgen een hele relaxte wandeling gemaakt naar een uitzichtpunt aan de Douro. De bedoeling was dat we daar gieren zouden zien. Maar die waren er niet. Wel heel veel mooie veldbloemen en een mooi uitzicht op de Douro.
 |
| zicht op de Douro |
 |
| oude aquaduct van Miranda do Douro |
 |
| erg mooie bloem! |
In de loop van de middag weer doorgereden naar Saucelle. Dit ligt ca 50 km ten zuiden van Miranda, net over de Douro in Spanje. De bestemming had Peter op z'n TomTom ingevoerd, er hoefde dus geen kaart te worden gelezen. Wij reden al genietend van het prachtige landschap naar Saucelle..... dachten wij. Maar op een gegeven moment reden we over een weg die TomTom niet kende, maar de richting klopte wel dachten wij. Op een gegeven moment begonnen we toch te twijfelen en pakten we de kaart erbij. Ook op de kaart stond de weg niet. De weg was ook pas in 2004 gemaakt, zagen we op een brug. Dus logisch dat zo`n nieuwe weg nog niet op de kaart (en de TomTom) vermeld staat. ´t Is Portugal niet waar. Gelukkig vonden we een plaats die we passeerden op de kaart en kwamen we via allerlei weggetjes uiteindelijk in Saucelle aan.
Volgende dag een van onze mooiste wandelingen gemaakt. We begonnen bij een klein kabbelend beekje en liepen hier langs tussen de mooiste veldbloemen langzaam omhoog. Het rook er heerlijk naar sinaasappelbloesem en overal hoorde je de vogels zingen. Langzamerhand veranderde het landschap en zag je steeds meer hoge rotsen, maar de bermen waren nog steeds een kleuren feest. Je zag rode klaprozen, gele bloemen, blauwe lavendel enz. En toen kwam het klapstuk: we zagen op een gegeven moment wel een stuk of 6 vale gieren om de rotsen cirkelen. De wandeling ging naar een topje en toen via een andere weg weer terug. Onderweg zagen we prachtige rotsformaties en steeds bleven er gieren boven ons cirkelen. Was geweldig.
 |
| berm vol bloemen |
 |
| bijna op de top |
 |
| Gier |
Na nog een nachtje slapen in Saucelle, gingen we op onze laatste dag op excursie in het Côa Archeologisch Park om de prehistorische rotstekeningen te zien. Over een lengte van 28km staan op de rotsen langs de rivier de Côa meer dan 5000 rotstekeningen, die 12.000 - 20.000 jaar oud zijn. Natuurlijk kan/mag je ze niet allemaal zien. Wij kozen voor een trip met eerst een stuk rijden met een jeep en daarna een wandeling van ca 2km. langs een aantal rotstekeningen. Je kon merken dat men erg zuinig is op deze kwetsbare tekeningen. Wij waren met een groepje van 6 man en werden begeleid door een gids, die voorop liep èn een bewaker die achteraan liep.
 |
| Op weg naar de rotstekeningen |
 |
| 2 paarden met hoofden bij elkaar |
Ook hier was het landschap schitterend. De rotstekeningen waren soms heel lastig om te herkennen. Maar het is onvoorstelbaar om tekeningen te zien, die zo lang geleden door mensen zijn gemaakt. Moest denken aan het laatste boek van J. Auel, "het lied van de Grotten" waarin rotstekeningen een van de thema´s is.
 |
| Côa-Vallei |
Al met al was het een geweldige wandelweek. Elke dag kregen we weer een ander landschap voorgeschoteld. Het weer werkte ook goed mee. Elke dag een beetje mooier. Op de laatste dag was het zelfs behoorlijk warm. Marianne en Allard, bedankt dat jullie voorstelden om een paar dagen met z´n 4-en in Noord Portugal te gaan wandelen. Het was heel gezellig. Ik heb genoten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten